Аль-Анам · 141/165
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам
۞ وَهُوَ الَّذِي أَنشَأَ جَنَّاتٍ مَّعْرُوشَاتٍ وَغَيْرَ مَعْرُوشَاتٍ وَالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا أُكُلُهُ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ ۚ كُلُوا مِن ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَآتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ ۖ وَلَا تُسْرِفُوا ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ ۝١٤١
Wa Huwal lazee ansha-a jannaatim ma`rooshaatinw wa ghaira ma`rooshaatinw wan nakhla wazzar`a mukhtalifan ukuluhoo wazzaitoona warrum maana mutashaabihanw wa ghaira mutashaabih; kuloo min samariheee izaaa asmara wa aatoo haqqahoo yawma hasaadihee wa laa tusrifoo; innahoo laa yuhibbul musrifeen
📖 Ба Тоҷикӣ
Ва Ӯст, ки боғҳое офарид мӯҳтоҷ ба поя ва низ худ танадор ва дарахти хурмову киштзор бо таъмҳои гуногун ва зайтуну анор, монанд, дар (мазаашон) номонанд. Чун самара оварданд, аз онҳо бихӯред ва дар рӯзи дарав ҳаққи онро низ бипардозед ва исроф макунед, ки Худо исрофкоронро дӯст надорад!

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:
  • جَنَّاتٍ: боғҳо, бӯстонҳо.
  • مَعْرُوشَاتٍ: боғҳое, ки ба дарахтон ва чӯбҳо такя карда, боло бардошта шудаанд, монанди ток.
  • غَيْرَ مَعْرُوشَاتٍ: боғҳое, ки бе такягоҳ ва боло бардоштан, худ аз худ месабзанд, монанди дарахтони мевадор.
  • مُخْتَلِفًا أُكُلُهُ: мевааш ва таъмаш гуногун.
  • مُتَشَابِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ: дар намуд монанд ва дар таъм гуногун.
  • حَقَّهُ: ҳаққи он, ки зикот ё садақаи воҷиб аст.
  • يَوْمَ حَصَادِهِ: рӯзи дарав ва ҷамъоварии ҳосил.
  • لَا تُسْرِفُوا: аз ҳад зиёд наравед, исроф накунед.
  1. Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло он Зотест, ки боғҳоро офарид — баъзеашон болобардошта ва ба чӯбу дарахтон такякарда, монанди токзорҳо, ва баъзеашон бе такягоҳ, ки худ аз худ месабзанд. Ҳамчунин дарахти хурмо ва киштзорҳоро офарид, ки меваашон аз ҷиҳати шакл ва таъм гуногун аст. Ва дарахти зайтун ва анорро офарид, ки барг ва намудашон ба ҳам монанд аст, аммо таъми меваашон гуногун аст. Аллоҳ ба бандагонаш фармуд: аз меваи онҳо, вақте ки мева медиҳанд, бихӯред ва ҳаққи онро — яъне зикоташро — дар рӯзи дараву ҷамъоварӣ адо кунед. Ва дар хӯрдан ва сарф кардан аз ҳад зиёд наравед, зеро Аллоҳ исрофкунандагонро дӯст намедорад. Ин оят нишон медиҳад, ки ҳамаи неъматҳо аз ҷониби Аллоҳ аст ва Ӯ ҳақ дорад, ки бандагонаш аз онҳо ба таври дуруст баҳравар шаванд ва ҳаққи фақиронро адо кунанд. Ҳамчунин ин оят радди онҳоест, ки баъзе неъматҳои Аллоҳро худсарона ҳаром мекарданд.

  1. Фоидаҳои оят:
  • Аллоҳ таъоло офарандаи ҳамаи неъматҳост ва ҳеҷ чиз бе иродаи Ӯ ба вуҷуд намеояд.
  • Ислом ба меҳнат, кишоварзӣ ва баҳраварӣ аз неъматҳои пок даъват мекунад.
  • Адои ҳаққи фақирон ва ниёзмандон дар вақти ҳосилгирӣ вазифаи муҳими динӣ аст.
  • Исроф ва аз ҳад зиёд рафтор дар ҳар кор, аз ҷумла дар хӯрдан ва сарф кардан, мазаммат шудааст.
  • Аллоҳ бандагони миёнарав ва эҳсонкунандаро дӯст медорад ва исрофкунандагонро дӯст намедорад.
  • Ин оят ба инсонҳо меомӯзад, ки неъматҳои Аллоҳро қадр кунанд, шукргузор бошанд ва онҳоро дар роҳи дуруст истифода баранд.


📜 Оят 139-143 — Сураи Аль-Анам

139وَقَالُوا مَا فِي بُطُونِ هَٰذِهِ الْأَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِّذُكُورِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلَىٰ أَزْوَاجِنَا ۖ وَإِن يَكُن مَّيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَكَاءُ ۚ سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ ۚ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ
Ва гуфтанд: «Он чӣ дар шиками ин чорпоён аст, барои мардони мо ҳалол ва барои занонамон ҳаром аст». Ва агар мурдор бошад, зану мард дар он шариканд. Худо ба сабаби ин гуфтор ҷазояшон хоҳад кард. Албатта Ӯ ҳакиму доност!
140قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلَادَهُمْ سَفَهًا بِغَيْرِ عِلْمٍ وَحَرَّمُوا مَا رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِرَاءً عَلَى اللَّهِ ۚ قَدْ ضَلُّوا وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ
Зиён карданд касоне, ки ба беақлӣ бе ҳеҷ ҳуҷҷате фарзандони худро куштанд ва ба Худо дурӯғ бастанд ва он чиро ба онҳо рӯзӣ дода буд, ҳаром карданд. Инон гумроҳ шудаанд ва роҳи ҳидоятро наёфтаанд!
141۞ وَهُوَ الَّذِي أَنشَأَ جَنَّاتٍ مَّعْرُوشَاتٍ وَغَيْرَ مَعْرُوشَاتٍ وَالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا أُكُلُهُ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ ۚ كُلُوا مِن ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَآتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ ۖ وَلَا تُسْرِفُوا ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ
Ва Ӯст, ки боғҳое офарид мӯҳтоҷ ба поя ва низ худ танадор ва дарахти хурмову киштзор бо таъмҳои гуногун ва зайтуну анор, монанд, дар (мазаашон) номонанд. Чун самара оварданд, аз онҳо бихӯред ва дар рӯзи дарав ҳаққи онро низ бипардозед ва исроф макунед, ки Худо исрофкоронро дӯст надорад!
142وَمِنَ الْأَنْعَامِ حَمُولَةً وَفَرْشًا ۚ كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ
Ва низ чорпоёне, ки бор мебаранд ё (барои куштан) хобонида шаванд. Аз он чӣ Худо ба шумо рӯзӣ додааст, бихӯред ва ба шайтон пайравӣ макунед, ки ӯ душмани ошкори шумост!
143ثَمَانِيَةَ أَزْوَاجٍ ۖ مِّنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِ ۗ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الْأُنثَيَيْنِ ۖ نَبِّئُونِي بِعِلْمٍ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ
Ҳашт ҷуфт аз гӯсфанд — нару мода ва аз буз—нару мода. Бигӯ: «Оё он ду нарро ҳаром кардааст ё он ду модаро ё он чиро, ки дар шиками модагон аст? Агар рост мегӯед, аз рӯи илм ба ман хабар диҳед».
Аль-АнамФеҳристи Қуръон
165Оят
MeccanRevelation
141Оят

Тарҷума — Аль-Анам 141

Сураи Аль-Анам Оят 141 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва Ӯст, ки боғҳое офарид мӯҳтоҷ ба поя ва низ…

Сураи Оят 141/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 139–143. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers