Сураи Аль-Анам Оят 93 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Кист ситамкортар аз он кас, ки ба Худо дурӯғ баст…

Аль-Анам · 93/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ قَالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَلَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْءٌ وَمَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَا أَنزَلَ اللَّهُ ۗ وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ الظَّالِمُونَ فِي غَمَرَاتِ الْمَوْتِ وَالْمَلَائِكَةُ بَاسِطُو أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنفُسَكُمُ ۖ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنتُمْ عَنْ آيَاتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ ۝٩٣

🔤 Transliteration

Wa man azlamu mimmanif taraa `alal laahi kaziban aw qaala oohiya ilaiya wa lam yooha ilaihi shai`un wa man qaala sa unzilu misla maaa anzalal laah; wa law taraaa iziz zaalimoona fee ghamaraatil mawti walmalaaa`ikatu baasitooo aideehim akhrijooo anfusakum; al yawma tujzawna `azaabal hooni bimaa kuntum taqooloona `alal laahi ghairal haqqi wa kuntum `an aayaatihee tastakbiroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Кист ситамкортар аз он кас, ки ба Худо дурӯғ баст ё гуфт, ки ба ман ваҳй шуда ва ҳол он ки ба ӯ ҳеҷ чиз ваҳй нашуда буд ва он кас, ки гуфт: «Ман низ монанди оёте, ки Худо нозил кардаст, нозил хоҳам кард?» Агар бубинӣ, он гоҳ, ки ин ситамкорон дар сакароти марг гирифторанд ва малоика бар онҳо даст кушодаанд, ки ҷони хеш берун кунед, имрӯз шуморо ба азобе хоркунанда азоб мекунанд ва ин ба ҷазои он аст, ки дар бораи Худо ба ноҳақ сухан мегуфтед ва аз оёти Ӯ сарпечӣ мекардед.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

افْتَرَىٰ: дурӯғ сохт, бофта баровард.
أُوحِيَ إِلَيَّ: ба ман ваҳй фиристода шуд.
غَمَرَاتِ الْمَوْتِ: сахтиҳо ва ҳолатҳои вазнини марг, ки одамро фаро мегирад.
بَاسِطُو أَيْدِيهِمْ: дастҳои худро дароз кардаанд.
عَذَابَ الْهُونِ: азоби хоркунанда ва расвокунанда.

Тафсири оят:

Ҳеҷ кас аз он шахсе золимтар ва гунаҳкортар нест, ки бар Худованди Мутаъол дурӯғ мебандад ва чизеро ба Ӯ нисбат медиҳад, ки Ӯ нагуфтааст. Мисли он ки касе даъво кунад, ки Худо ба ӯ ваҳй фиристодааст, дар ҳоле ки ҳеҷ чиз ба ӯ ваҳй нашудааст, ё бигӯяд, ки ман метавонам мисли он чи Худо нозил кардааст (яъне Қуръон), фурӯ бифиристам. Ин гуна даъвоҳо ниҳояти зулм ва саркашӣ бар зидди Худост.

Сипас Худованд ба Расули худ (с) мефармояд: агар ту бибинӣ, дар он лаҳзае ки ин золимон дар сахтиҳои марг ғарқ шудаанд ва фариштагон дастҳои худро барои қабз кардани рӯҳҳои онҳо дароз кардаанд ва бо сахтӣ ва таҳдид мегӯянд: "Ҷонҳои худро берун оред, имрӯз шумо ба азоби хоркунанда ҷазо дода мешавед, ба сабаби он ки бар Худо ноҳақ мегуфтед ва аз оёти Ӯ такаббур мекардед ва имон намеовардед" — агар ин ҳолатро бибинӣ, ҳатман чизи аҷиб ва ҳавлнокеро мушоҳида мекунӣ.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят ба мо нишон медиҳад, ки дурӯғ бастан бар Худо ва даъвои ноҳақи ваҳй ё паёмбарӣ аз бузургтарин гуноҳҳост ва ҳеҷ зулме аз он бузургтар нест.
Худованд одил аст ва ҳеҷ гуноҳеро бе ҷазо намегузорад; ҳатто дар лаҳзаҳои охири умр низ ин золимон азоби хоркунандаро мебинанд.
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки аз такаббур нисбат ба оёти Худо ва дастурҳои динӣ дурӣ ҷӯем, зеро такаббур сабаби ҳалокат ва дурӣ аз раҳмати Худост.
Қуръон каломи Худост ва ҳеҷ кас наметавонад мисли онро биёрад; ин худи мӯъҷизаи бузурги Худост, ки имонро дар дилҳо мустаҳкам мекунад.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳақиқатро бипазирем ва аз дурӯғу риё дур бошем, то дар охират аз азоби Худо наҷот ёбем ва ба раҳмати Ӯ ноил гардем.

📜 Оят 91-95 — Сураи Аль-Анам

91وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قَالُوا مَا أَنزَلَ اللَّهُ عَلَىٰ بَشَرٍ مِّن شَيْءٍ ۗ قُلْ مَنْ أَنزَلَ الْكِتَابَ الَّذِي جَاءَ بِهِ مُوسَىٰ نُورًا وَهُدًى لِّلنَّاسِ ۖ تَجْعَلُونَهُ قَرَاطِيسَ تُبْدُونَهَا وَتُخْفُونَ كَثِيرًا ۖ وَعُلِّمْتُم مَّا لَمْ تَعْلَمُوا أَنتُمْ وَلَا آبَاؤُكُمْ ۖ قُلِ اللَّهُ ۖ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ

Вақте ки мегӯянд, ки Худо бар ҳеҷ инсоне чизе нозил накардааст, Худоро ончунон, ки лоиқи Ӯст, нашинохтаанд, бигӯ: «Китоберо, ки Мӯсо барои рӯшноӣ ва ҳидояти мардум овард, чӣ касе бар ӯ нозил карда буд? Онро бар коғазҳо навиштед, порае аз онро ошкор месозед, вале бештаринро пинҳон медоред. Ба шумо чизҳо омӯхтанд, ки аз ин пеш на шумо медонистед ва на падаронатон медонистанд. Бигӯ: «Он Оллоҳ аст!» Он гоҳ раҳояшон соз, то ҳамчунон ба ботили худ дилхуш бошанд.

92وَهَٰذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا ۚ وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِ ۖ وَهُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ

Ин аст китобе муборак, ки нозил кардаем, тасдиқкунандаи чизест, ки пеш аз он нозил шудааст. То бо он мардуми уммулқуро ва мардуми атрофашро бим диҳӣ. Касоне, ки ба рӯзи қиёмат имон доранд, ба он низ имон доранд. Инҳо ҳифзкунандаи намозҳои хешанд.

93وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ قَالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَلَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْءٌ وَمَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَا أَنزَلَ اللَّهُ ۗ وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ الظَّالِمُونَ فِي غَمَرَاتِ الْمَوْتِ وَالْمَلَائِكَةُ بَاسِطُو أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنفُسَكُمُ ۖ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنتُمْ عَنْ آيَاتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ

94وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَىٰ كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَتَرَكْتُم مَّا خَوَّلْنَاكُمْ وَرَاءَ ظُهُورِكُمْ ۖ وَمَا نَرَىٰ مَعَكُمْ شُفَعَاءَكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكَاءُ ۚ لَقَد تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنكُم مَّا كُنتُمْ تَزْعُمُونَ

Албатта танҳо-танҳо, он тавр ки дар оғоз "шуморо биёфаридем, назди мо омадаед, дар ҳоле ки ҳар чиро, ки арзонатом дошта будем, пушти сар ниҳодаед ва ҳеҷ як аз шафеъонатонро, ки мепиндоштед, бо шумо шариканд, ҳамроҳатон намебинем. Аз ҳам бурида шудаед ва пиндори худро гумгашта ёфтаед.

95۞ إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَىٰ ۖ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ۚ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ

Худост, ки донаву хастаро мешикофад ва зиндаро аз мурда берун меоварад ва мурдаро аз зинда берун меоварад. Ин аст Худои якто. Пас чӣ гуна аз ҳақ гумроҳатон мекунанд?

← Оят 92 📖 Аль-Анам Оят 94 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

93Оят

Тарҷума — Аль-Анам 93

Сураи Аль-Анам Оят 93 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Кист ситамкортар аз он кас, ки ба Худо дурӯғ баст…

Сураи Оят 93/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 91–95. Ба Тоҷикӣ: Русский.