Сураи Аль-Анам Оят 94 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Албатта танҳо-танҳо, он тавр ки дар оғоз "шуморо биёфаридем, назди…

Аль-Анам · 94/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَىٰ كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَتَرَكْتُم مَّا خَوَّلْنَاكُمْ وَرَاءَ ظُهُورِكُمْ ۖ وَمَا نَرَىٰ مَعَكُمْ شُفَعَاءَكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكَاءُ ۚ لَقَد تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنكُم مَّا كُنتُمْ تَزْعُمُونَ ۝٩٤

🔤 Transliteration

Wa laqad ji`tumoonaa furaadaa kamaa khalaqnaakum awwala marratinw wa taraktum maa khawwalnaakum waraaa`a zuhoorikum wa maa naraa ma`akum shufa`aaa` akumul lazeena za`amtum annahum feekum shurakaaa`; laqat taqatta`a bainakum wa dalla `annkum maa kuntum taz`umoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Албатта танҳо-танҳо, он тавр ки дар оғоз "шуморо биёфаридем, назди мо омадаед, дар ҳоле ки ҳар чиро, ки арзонатом дошта будем, пушти сар ниҳодаед ва ҳеҷ як аз шафеъонатонро, ки мепиндоштед, бо шумо шариканд, ҳамроҳатон намебинем. Аз ҳам бурида шудаед ва пиндори худро гумгашта ёфтаед.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

— «فُرَادَى»: танҳо, яккаву ягона, бе ҳеҷ ёру ҳамроҳ.

— «خَوَّلْنَاكُمْ»: он чизҳоеро, ки ба шумо ато кардем ва дар ихтиёратон гузоштем.

— «وَرَاءَ ظُهُورِكُمْ»: паси пуштҳоятон, яъне тарк карда, фаромӯш намуда.

— «شُفَعَاءَكُمُ»: шафоаткунандагони шумо, онҳое, ки гумон мекардед бароятон шафоат мекунанд.

— «زَعَمْتُمْ»: гумон кардед, пиндоштед.

— «تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ»: пайвандҳо ва робитаҳои байни шумо бурида шуд.

— «ضَلَّ عَنكُمْ»: гум шуд, нест гардид, аз даст рафт.

Тафсири оят:

Худованд дар рӯзи қиёмат ба кофирон мегӯяд: шумо ба сӯи Мо танҳо ва якка омадед, ҳамон тавре ки аввалин бор шуморо офаридем — бе молу сарват, бе фарзанд ва бе ҳеҷ ҳамроҳе. Ҳар он чизеро, ки дар дунё ба шумо дода будем ва шумо ба онҳо фахр мекардед, дар паси худ тарк намудед ва ҳеҷ чиз аз он бо шумо наомад. Имрӯз он бутҳо ва маъбудони сохтаеро, ки гумон мекардед бароятон шафоат мекунанд ва онҳоро шарики Худо дар ибодат мешуморидед, бо шумо намебинем. Ҳамаи он пайвандҳо ва робитаҳое, ки дар дунё байни шумо буд, бурида шуд ва он гумоне, ки мекардед — ки онҳо шафоаткунанда ва шарики Худо ҳастанд — аз байн рафт ва ботил гардид. Ҳамин тавр шумо дар он рӯз зиёнкор ва бечора хоҳед буд.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки дунё ва неъматҳои он гузаранда аст ва рӯзе ҳамаро тарк хоҳем кард; пас бояд барои охират тайёрӣ бигирем.

— Ҳеҷ кас ва ҳеҷ чиз наметавонад дар рӯзи қиёмат ба ҷуз аз Худованд ба мо кӯмак кунад; пас бояд танҳо ба Ӯ таваккул кунем ва танҳо Ӯро ибодат намоем.

— Ин оят моро огоҳ мекунад, ки ба ғайр аз Худо умед бастану шафоат талабидан аз бутҳо ва махлуқот ботил аст ва сабаби зиёнкорӣ мегардад.

— Ваъдаи Худо ҳақ аст ва рӯзи қиёмат бешубҳа хоҳад омад; пас бояд ҳамеша бо амалҳои нек ва ихлос ба сӯи Ӯ рӯй орем.

— Ин оят моро ба сӯи адолати Худованд ва ҳикмати Ӯ дар офариниш ва ҳисобот ҳидоят мекунад ва дилҳоро ба ислом ва Қуръон мекашад, зеро дар он роҳи наҷот ва саодати абадӣ нишон дода шудааст.

📜 Оят 92-96 — Сураи Аль-Анам

92وَهَٰذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا ۚ وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِ ۖ وَهُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ

Ин аст китобе муборак, ки нозил кардаем, тасдиқкунандаи чизест, ки пеш аз он нозил шудааст. То бо он мардуми уммулқуро ва мардуми атрофашро бим диҳӣ. Касоне, ки ба рӯзи қиёмат имон доранд, ба он низ имон доранд. Инҳо ҳифзкунандаи намозҳои хешанд.

93وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ قَالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَلَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْءٌ وَمَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَا أَنزَلَ اللَّهُ ۗ وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ الظَّالِمُونَ فِي غَمَرَاتِ الْمَوْتِ وَالْمَلَائِكَةُ بَاسِطُو أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنفُسَكُمُ ۖ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنتُمْ عَنْ آيَاتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ

Кист ситамкортар аз он кас, ки ба Худо дурӯғ баст ё гуфт, ки ба ман ваҳй шуда ва ҳол он ки ба ӯ ҳеҷ чиз ваҳй нашуда буд ва он кас, ки гуфт: «Ман низ монанди оёте, ки Худо нозил кардаст, нозил хоҳам кард?» Агар бубинӣ, он гоҳ, ки ин ситамкорон дар сакароти марг гирифторанд ва малоика бар онҳо даст кушодаанд, ки ҷони хеш берун кунед, имрӯз шуморо ба азобе хоркунанда азоб мекунанд ва ин ба ҷазои он аст, ки дар бораи Худо ба ноҳақ сухан мегуфтед ва аз оёти Ӯ сарпечӣ мекардед.

94وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَىٰ كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَتَرَكْتُم مَّا خَوَّلْنَاكُمْ وَرَاءَ ظُهُورِكُمْ ۖ وَمَا نَرَىٰ مَعَكُمْ شُفَعَاءَكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكَاءُ ۚ لَقَد تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنكُم مَّا كُنتُمْ تَزْعُمُونَ

95۞ إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَىٰ ۖ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ۚ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ

Худост, ки донаву хастаро мешикофад ва зиндаро аз мурда берун меоварад ва мурдаро аз зинда берун меоварад. Ин аст Худои якто. Пас чӣ гуна аз ҳақ гумроҳатон мекунанд?

96فَالِقُ الْإِصْبَاحِ وَجَعَلَ اللَّيْلَ سَكَنًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ

Шукуфандаи субҳгоҳон аст ва шабро барои оромиш қарор дод ва хуршеду моҳро барои ҳисоб кардани вақт. Ин аст тақдири Худои пирӯзманди доно!

← Оят 93 📖 Аль-Анам Оят 95 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

94Оят

Тарҷума — Аль-Анам 94

Сураи Аль-Анам Оят 94 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Албатта танҳо-танҳо, он тавр ки дар оғоз "шуморо биёфаридем, назди…

Сураи Оят 94/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 92–96. Ба Тоҷикӣ: Русский.