Сураи Аль-Анам Оят 95 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худост, ки донаву хастаро мешикофад ва зиндаро аз мурда берун…

Аль-Анам · 95/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

۞ إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَىٰ ۖ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ۚ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ ۝٩٥

🔤 Transliteration

Innal laaha faaliqul habbi wannawaa yukhrijul haiya minal maiyiti wa mukhrijul maiyiti minal haiy; zaalikumul laahu fa annaa tu`fakoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Худост, ки донаву хастаро мешикофад ва зиндаро аз мурда берун меоварад ва мурдаро аз зинда берун меоварад. Ин аст Худои якто. Пас чӣ гуна аз ҳақ гумроҳатон мекунанд?

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят равшанӣ талаб мекунанд:

فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَىٰ: шикофандаи дона ва ҳаста (ядро)-и меваҳо.
الْحَبِّ: донаҳое мисли гандум ва ҷав, ки дар зери хок шикофта мешаванд ва растаниҳо аз онҳо мебароянд.
النَّوَىٰ: ҳастаи меваҳо мисли хурмо ва ангур, ки дарахтон аз онҳо мерӯянд.
يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ: зиндаро аз мурда берун меоварад.
وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ: ва беруноварандаи мурда аз зинда.
ذَٰلِكُمُ اللَّهُ: ин аст Аллоҳ.
فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ: пас чӣ гуна аз ҳақ рӯй гардонда мешавед?

Тафсири оят:

Ба ростӣ, Аллоҳи таъоло шикофандаи дона ва ҳаста аст. Ӯ донаро дар зери хок мешикофад ва аз он растаниҳои сабз ва пурфайз берун меоварад, ҳамчунин ҳастаи меваҳоро мешикофад ва аз он дарахтони боровар мисли хурмо ва ангур мерӯёнад. Ин ҳама нишонаи қудрати бепоёни Ӯст.

Аллоҳ зиндаро аз мурда берун меоварад; мисли он ки инсони зинда ва ҳайвони ҷунбидаро аз нутфаи беҷон меофарад. Ва низ мурдаро аз зинда берун меоварад; яъне аз инсони зинда нутфаи беҷон ва аз мурғи зинда тухми беҷонро берун меоварад. Ин ҳама далели он аст, ки Ӯ бар ҳар чиз қодир аст ва ҳаёту мамот танҳо ба дасти Ӯст.

Он Зоте, ки ин корҳоро мекунад, Аллоҳ аст — Парвардигори шумо ва танҳо Ӯ сазовори ибодат аст. Пас чӣ гуна шумо, эй мушрикон, аз роҳи ҳақ рӯй мегардонед ва ба ҷои Ӯ дигаронро мепарастед, дар ҳоле ки ин ҳама нишонаҳои равшани қудрати Ӯро мебинед?!

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ин оят нишон медиҳад, ки Аллоҳ тавонои мутлақ аст ва ҳамаи корҳои офариниш танҳо ба дасти Ӯст.
Шикофтани дона ва ҳаста ва берун овардани зинда аз мурда ва мурда аз зинда далели равшани вуҷуд ва ягонагии Аллоҳ аст.
Ин оят моро водор мекунад, ки дар офариниш ва ҳаёти ҳаррӯзаи худ андеша кунем ва қудрати Аллоҳро бибинем.
Ҳар як растание, ки аз зери хок мебарояд, ва ҳар як фарзанде, ки ба дунё меояд, нишонаи раҳмати Аллоҳ ва далели зиндагии пас аз марг аст.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки танҳо Аллоҳро парастем ва аз ширку гумроҳӣ дурӣ ҷӯем.
Андеша дар бораи ин нишонаҳо имонро қавӣ мегардонад ва дилро ба Аллоҳ наздик мекунад.
Қуръони Карим моро ба тафаккур ва андеша дар бораи офариниш даъват мекунад, то ҳақиқатро бишносем ва ба роҳи рост ҳидоят шавем.

📜 Оят 93-97 — Сураи Аль-Анам

93وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ قَالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَلَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْءٌ وَمَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَا أَنزَلَ اللَّهُ ۗ وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ الظَّالِمُونَ فِي غَمَرَاتِ الْمَوْتِ وَالْمَلَائِكَةُ بَاسِطُو أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنفُسَكُمُ ۖ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنتُمْ عَنْ آيَاتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ

Кист ситамкортар аз он кас, ки ба Худо дурӯғ баст ё гуфт, ки ба ман ваҳй шуда ва ҳол он ки ба ӯ ҳеҷ чиз ваҳй нашуда буд ва он кас, ки гуфт: «Ман низ монанди оёте, ки Худо нозил кардаст, нозил хоҳам кард?» Агар бубинӣ, он гоҳ, ки ин ситамкорон дар сакароти марг гирифторанд ва малоика бар онҳо даст кушодаанд, ки ҷони хеш берун кунед, имрӯз шуморо ба азобе хоркунанда азоб мекунанд ва ин ба ҷазои он аст, ки дар бораи Худо ба ноҳақ сухан мегуфтед ва аз оёти Ӯ сарпечӣ мекардед.

94وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَىٰ كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَتَرَكْتُم مَّا خَوَّلْنَاكُمْ وَرَاءَ ظُهُورِكُمْ ۖ وَمَا نَرَىٰ مَعَكُمْ شُفَعَاءَكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكَاءُ ۚ لَقَد تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنكُم مَّا كُنتُمْ تَزْعُمُونَ

Албатта танҳо-танҳо, он тавр ки дар оғоз "шуморо биёфаридем, назди мо омадаед, дар ҳоле ки ҳар чиро, ки арзонатом дошта будем, пушти сар ниҳодаед ва ҳеҷ як аз шафеъонатонро, ки мепиндоштед, бо шумо шариканд, ҳамроҳатон намебинем. Аз ҳам бурида шудаед ва пиндори худро гумгашта ёфтаед.

95۞ إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَىٰ ۖ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ۚ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ

96فَالِقُ الْإِصْبَاحِ وَجَعَلَ اللَّيْلَ سَكَنًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ

Шукуфандаи субҳгоҳон аст ва шабро барои оромиш қарор дод ва хуршеду моҳро барои ҳисоб кардани вақт. Ин аст тақдири Худои пирӯзманди доно!

97وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِهَا فِي ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ ۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ

Ӯст Худое, ки ситорагонро бароятон офарид, то ба онҳо дар торикиҳои хушкиву дарё роҳи худро биёбед. Оётро барои онон, ки медонанд, батафсил баён кардаем!

← Оят 94 📖 Аль-Анам Оят 96 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

95Оят

Тарҷума — Аль-Анам 95

Сураи Аль-Анам Оят 95 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худост, ки донаву хастаро мешикофад ва зиндаро аз мурда берун…

Сураи Оят 95/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 93–97. Ба Тоҷикӣ: Русский.