Ас-Сафф сүрәсе — Аять 3

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Кәбүрә — зур булды, авыр булды.
• Мәктан — нәфрәт, ачу, җирәнү белән.
• Ән тәкүлү — сезнең әйтүегез.
• Мә лә тәфгәлүн — эшләми торган эшегезне.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә каршында сезнең эшләми торган эшләрегезне тел белән әйтүегез бик зур нәфрәткә, ачуга сәбәп була. Бу — мөэмин өчен бик зур гөнаһ: вәгъдә биреп, аны үтәмәү, яки тел белән әйткән сүзне гамәлдә расламау. Аллаһы каршында мондый эш бик яман, чөнки бу — икейөзлелек билгесе. Мөэмин кеше сүзендә дә, эшендә дә дөрес булырга тиеш: әйткән сүзе эше белән туры килергә, вәгъдәсе үтәлергә мәҗбүр. Әгәр кеше эшли алмый торган эшне әйтсә, яки эшләмичә генә сүз бирсә, бу — Аллаһы Тәгаләнең нәфрәтенә ирешә торган гамәл. Аятьтәге "кәбүрә" сүзе — бу эшнең Аллаһы каршында ни дәрәҗәдә авыр һәм нәфрәтле икәнен күрсәтә, ягъни бу эштән аеруча сакланырга кирәклегенә басым ясый.

Гыйбрәтләр:

• Мөэмин кеше сүзе белән эше арасында тәңгәллек булырга тиеш; тел белән әйткән һәр сүз өчен без Аллаһы алдында җавап бирәчәкбез.
• Вәгъдә бирү — изге гамәл, әмма вәгъдәне үтәмәү — зур гөнаһ. Шуңа күрә вәгъдә биргәндә үтәячәгеңә ышанычлы булырга кирәк.
• Ислам динендә дуслык һәм ышаныч — сүз дөреслеге һәм гамәл төгәллеге өстенә корыла. Әгәр кеше сүзендә генә яхшы булып, эшендә начар булса, ул кешеләр арасында да, Аллаһы каршында да абруен югалта.
• Бу аять безне диндә генә түгел, көндәлек тормышта да дөреслеккә, ихласлыкка өнди: әйткән сүзеңне үтәү — мөэминнең матур сыйфаты.