Saff surasi — Oyat 3

Kalimalarning ma'nolari:

• كَبُرَ – juda katta bo‘ldi, og‘ir bo‘ldi.
• مَقْتًا – nafrat, g‘azab, yomon ko‘rish.
• عِندَ اللهِ – Allohning huzurida, nazdida.
• أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ – qilmaydigan narsalaringizni til bilan aytishingiz.

Tafsir:

Alloh taolo huzurida til bilan aytgan, lekin amalda bajarmaydigan so‘zlaringiz juda katta nafrat va g‘azabga sabab bo‘ladi. Bu ish Alloh nazdida o‘ta yomon va jirkanchdir. Chunki mo‘min kishining so‘zi bilan amali bir bo‘lishi lozim. U aytganini qilishi, qilmaganini aytmasligi kerak. Alloh taolo bunday munofiqlarcha xatti-harakatni qattiq qoralaydi va undan qaytaradi. Bu oyatda mo‘minlarning og‘ir gunohga qo‘l urishlaridan ogohlantirish bor – ya’ni, qilmaydigan ishni va’da qilish yoki gapirish katta gunohdir. Bandaning so‘zi bilan ishi o‘rtasida muvofiqlik bo‘lishi – iymonning belgisi, aksincha bo‘lsa – munofiqlik alomatidir.

Foydalar:

• Bu oyat musulmonni rostgo‘ylikka va so‘zida turishga undaydi. Kishining obro‘si va ishonchliligi uning so‘zining amaliga mos kelishidadir.
• Qilmaydigan ishni aytish – Alloh nazdida nafrat keltiradigan gunoh ekanini bilib, har bir mo‘min o‘z tilini nazorat qilishi kerak.
• Islom dini amaliy dindir. Unda faqat og‘izda iymon keltirish emas, balki amalda ham tasdiqlash talab qilinadi. Bu esa musulmonlarni jamiyatda ishonchli va obro‘li qiladi.
• Agar inson biror yaxshi ishni qilishga niyat qilsa, avval uni bajarishga harakat qilishi, keyin gapirishi yoki va’da berishi kerak. Bu uning izzatini oshiradi va Allohning roziligiga erishishiga sabab bo‘ladi.