سوره ملک — آیه 29

معانی کلمات:

• الرَّحْمَن: بخشندهترین، دارای رحمت گسترده و فراگیر.
• آمَنَّا: ایمان آوردیم، باور قلبی و تصدیق کامل.
• تَوَکَّلْنَا: اعتماد و توکل کردیم، کارهای خود را به او سپردیم.
• ضَلَالٍ مُّبِین: گمراهی آشکار و روشن.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، به این مشرکان و منکران توحید بگو: آن کسی که ما او را میپرستیم و شما را به پرستش او دعوت میکنیم، خداوند رحمان است؛ همان که رحمتش همه چیز را فرا گرفته و مهربانیاش شامل حال همه موجودات است. ما به او ایمان آوردهایم و با تمام وجود او را تصدیق کردهایم و در همه امور زندگی، تنها بر او توکل میکنیم و کارهای خود را به او میسپاریم. ما نه به بتها و نه به قدرتهای مادی تکیه نداریم، بلکه تنها پشتیبان و یاور ما اوست.

شما ای کافران! به زودی و در روزی که عذاب الهی فرود آید یا هنگام مرگ و معاینه آخرت، خواهید دانست که کدام یک از ما و شما در گمراهی آشکار و انحراف روشن از راه راست هستیم. در آن روز، حق از باطل کاملاً جدا میشود و مشخص میگردد که آیا ما که به خدای رحمان ایمان آوردهایم و بر او توکل کردهایم در گمراهیم یا شما که او را انکار کردهاید و به جای او به موجودات ناتوان پناه بردهاید. قطعاً آن روز، گمراهی شما آشکار خواهد شد و پشیمانی شما سودی نخواهد داشت.

فواید و پیامهای آیه:

1. توحید و ایمان به خداوند رحمان، اساس نجات و رستگاری است؛ کسی که به او ایمان آورد و بر او توکل کند، هرگز دچار گمراهی حقیقی نمیشود.
2. توکل بر خدا، آرامشبخش دلها و راهگشای مشکلات است؛ مؤمن در همه حال میداند که پشتیبانی قوی و مهربان دارد.
3. دشمنان حق، سرانجام به گمراهی خود پی میبرند، اما این آگاهی دیرهنگام سودی برایشان ندارد؛ پس باید پیش از فرا رسیدن آن روز، به راه حق بازگردیم.
4. رحمت الهی، انگیزهای برای امیدواری و حرکت به سوی اوست؛ خدایی که رحمان است، بندگانش را رها نمیکند و به آنها لطف و محبت دارد.
5. مؤمن باید با اطمینان و قاطعیت، عقیده خود را بیان کند و از تهدیدها و سخنان مخالفان نهراسد، زیرا حق با اوست و عاقبت از آنِ پرهیزکاران است.