سوره ملک — آیه 30

معانی کلمات:

• غَوْرًا: آبی که در زمین فرو رفته و به آن دسترسی نباشد.
• مَعِین: آب روان و جاری که بر روی زمین ظاهر است و دیده میشود.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! به این مشرکان بگو: به من خبر دهید اگر آب آشامیدنی شما در زمین فرو رود و به گونهای شود که هیچ وسیلهای برای رسیدن به آن نداشته باشید، چه کسی میتواند آبی روان و آشکار برای شما بیاورد؟ هیچ کس جز خداوند قادر بر این کار نیست. اوست که آب را از دل زمین میجوشاند و چشمهها و رودها را جاری میسازد. اگر او بخواهد، این نعمت را از شما میگیرد و هیچ کس یارای بازگرداندن آن را ندارد. این آیه هشدار و تنبیهی است برای کسانی که نعمتهای خدا را فراموش میکنند و به قدرت او توجه ندارند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه انسان را به تفکر در نعمتهای الهی دعوت میکند و یادآور میشود که آب، این مایه حیات، کاملاً در دست قدرت خداست و اوست که آن را در دسترس بندگان قرار داده است.
• انسان باید در برابر چنین نعمت عظیمی شکرگزار باشد و بداند که بقای زندگی او وابسته به لطف و رحمت پروردگار است.
• آیه نشان میدهد که هیچ قدرتی در جهان هستی، جز خداوند، نمیتواند نیازهای اساسی بشر را برآورده سازد؛ بنابراین سزاوار است که انسان تنها به او توکل کند و از شرک و غفلت دوری گزیند.
• این هشدار، انگیزهای برای بازگشت به سوی خدا و تقویت ایمان است، چرا که انسان با دیدن وابستگی کامل خود به خدا، به عظمت و رحمت او پی میبرد و در برابر او خاشع میشود.