Сураи Аль-Араф Оят 146 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он касонеро, ки ба ноҳақ дар замин саркашӣ мекунанд, ба…

Аль-Араф · 146/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَإِن يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوا بِهَا وَإِن يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَإِن يَرَوْا سَبِيلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ ۝١٤٦

🔤 Transliteration

Sa asrifu `an Aayaatiyal lazeena yatakabbaroona fil ardi bighairil haqq; wa iny-yaraw kulla Aayatil laa yu`minoo bihaa wa iny-yaraw sabeelar rushdi laa yattakhizoohu sabeelanw wa iny-yaraw sabeelal ghaiyi yatta khizoohu sabeelaa; zaalika bi annahum kazzaboo bi Aayaatinaa wa kaanoo `anhaa ghaafileen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Он касонеро, ки ба ноҳақ дар замин саркашӣ мекунанд, ба зудӣ аз оёти хеш рӯйгардон созам, чунон ки ҳар оятеро, ки бубинанд, имон наёваранд ва агар тариқи ҳидоят бубинанд, ба он нараванд ва агар тариқи гумроҳӣ бубинанд, бо он бираванд. Зеро онҳо оётро дурӯғ бароварданд ва аз он ғафлат карданд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«سَأَصْرِفُ»: Ман дур мегардонам, бозмедорам.
«آيَاتِيَ»: Оятҳо ва нишонаҳои Ман, ки бар ягонагӣ ва бузургии Аллоҳ далолат мекунанд.
«يَتَكَبَّرُونَ»: Онҳое, ки худро бузург мешуморанд ва гарданкашӣ мекунанд.
«بِغَيْرِ الْحَقِّ»: Бе ҳеҷ ҳаққе, яъне ба ноҳақ.
«سَبِيلَ الرُّشْدِ»: Роҳи ҳидоят ва ростиву салоҳ.
«سَبِيلَ الْغَيِّ»: Роҳи гумроҳӣ ва залолат.
«غَافِلِينَ»: Ғофилон, бехабар ва саргарм аз андеша дар оятҳо.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло мефармояд, ки Ӯ аз фаҳмидани оятҳо ва нишонаҳои худ он касонеро бозмедорад, ки дар замин ба ноҳақ худро бузург мешуморанд ва аз итоати Аллоҳ ва аз одамон гарданкашӣ мекунанд. Чунин одамон на ба паёмбар имон меоранд ва на ба суханони ӯ гӯш медиҳанд. Ҳатто агар ҳар гуна нишона ва муъҷизаро бибинанд, боз ҳам имон намеоранд, зеро дилҳояшон аз ҳақ рӯй гардондааст ва бо Аллоҳ ва паёмбараш мухолифат мекунанд. Агар роҳи ҳидоят ва ростиро бибинанд, онро барои худ роҳ намегиранд ва ба он рағбат надоранд; вале агар роҳи гумроҳиро бибинанд, онро роҳи худ қарор медиҳанд. Ин ҳама ба сабаби он аст, ки онҳо оятҳои Аллоҳро дурӯғ шумориданд ва аз андеша ва тадаббур дар онҳо ғофил ва бехабар буданд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки такаббур ва гарданкашӣ сабаби маҳрум шудан аз фаҳмидани ҳақиқати оятҳои Аллоҳ мегардад.
Имон ва ҳидоят неъматест, ки ба касоне дода мешавад, ки тавозуъ доранд ва ҳақро қабул мекунанд.
Инсон бояд ҳамеша дар оятҳои Қуръон андеша кунад ва аз ғофилӣ дур бошад, то роҳи рост ва салоҳро пайдо кунад.
Қуръон роҳнамои равшан аст барои касоне, ки бо дили кушода ва тавозуъ ба он рӯ меоранд.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки роҳи ҳидоятро интихоб кунем ва аз роҳи гумроҳӣ ва залолат дурӣ ҷӯем, то ба раҳмати Аллоҳ ва ризои Ӯ ноил гардем.

📜 Оят 144-148 — Сураи Аль-Араф

144قَالَ يَا مُوسَىٰ إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي فَخُذْ مَا آتَيْتُكَ وَكُن مِّنَ الشَّاكِرِينَ

Гуфт: «Эй Мӯсо, Ман туро ба паёмҳоям ва сухан гуфтанам аз миёни мардум интихобидам, пас он чиро ба ту додаам, фаро гир ва аз сипосгузорон бош!»

145وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِن كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِهَا ۚ سَأُرِيكُمْ دَارَ الْفَاسِقِينَ

Барои ӯ дар он алвоҳ ҳар гуна панд ва тафсили ҳар чизро навиштем. Пас гуфтем: «Онро ба нерӯмандӣ бигир ва қавматро бифармоӣ, то ба беҳтарини он амал кунанд, ба зудӣ ҷойгоҳи нофармононро ба шумо нишон диҳам.

146سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَإِن يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوا بِهَا وَإِن يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَإِن يَرَوْا سَبِيلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ

147وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَلِقَاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Ва корҳои онон, ки оёти Мо ва дидори қисматро дурӯғ донистанд, ночиз шуд. Оё ҷуз дар муқобили кирдорашон ҷазо хоҳанд дид?

148وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِن بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهُ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَ

Қавми Мӯсо баъд аз ӯ аз зеварҳояшон шакли гӯсолае сохтанд, ки овоз мекард. Оё намебинанд, ки он гӯсола бо онҳо сухан намегӯяд ва онҳоро ба хеҷ роҳе ҳидоят намекунад?» Онро ба худоӣ гирифтанд ва бар худ ситам карданд.

← Оят 145 📖 Аль-Араф Оят 147 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

146Оят

Тарҷума — Аль-Араф 146

Сураи Аль-Араф Оят 146 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он касонеро, ки ба ноҳақ дар замин саркашӣ мекунанд, ба…

Сураи Оят 146/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 144–148. Ба Тоҷикӣ: Русский.