Сураи Аль-Араф Оят 144 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфт: «Эй Мӯсо, Ман туро ба паёмҳоям ва сухан гуфтанам…

Аль-Араф · 144/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

قَالَ يَا مُوسَىٰ إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي فَخُذْ مَا آتَيْتُكَ وَكُن مِّنَ الشَّاكِرِينَ ۝١٤٤

🔤 Transliteration

Qaala yaa Moosaaa innis tafaituka `alan naasi bi Risaalaatee wa bi kalaamee fakhuz maaa aataituka wa kum minash shaakireen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Гуфт: «Эй Мӯсо, Ман туро ба паёмҳоям ва сухан гуфтанам аз миёни мардум интихобидам, пас он чиро ба ту додаам, фаро гир ва аз сипосгузорон бош!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

اصْطَفَيْتُكَ: туро интихоб кардам ва бартарӣ додам.
بِرِسَالَاتِي: бо паёмҳоям, яъне фиристодани паёмҳои Ман ба мардум.
وَبِكَلَامِي: ва бо суҳбати Худ бо ту бевосита, бе миёнарав.
فَخُذْ مَا آتَيْتُكَ: пас бигир он чиро, ки ба ту ато кардам.
وَكُن مِّنَ الشَّاكِرِينَ: ва аз шукргузорон бош.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло ба Мӯсо (алайҳис-салом) хитоб карда мефармояд: эй Мӯсо, Ман туро аз миёни мардуми замонат баргузидам ва бартарӣ додам. Ин бартарӣ аз ду чизи бузург иборат буд: якум, фиристодани паёмҳоям ба воситаи ту ба сӯи мардум; дуюм, суҳбати Худ бо ту бевосита ва бе миёнарав, ки ин мартабаи махсус барои ту буд. Пас он чиро, ки аз ин шарафи бузург ба ту ато кардам — аз амру наҳй ва рисолат — бигир, ба он часп ва амал кун, ва аз шукргузорон барои ин неъмати азим бош.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Аллоҳ бандагони худро бо неъматҳои махсус бартарӣ медиҳад ва ин интихоб аз ҳикмати Ӯст.
Шукргузорӣ дар баробари неъматҳои бузург, бахусус неъмати рисолат ва илм, вазифаи ҳар бандаи муъмин аст.
Амал кардан ба он чи Аллоҳ ато кардааст, роҳи нигоҳ доштани ин неъматҳост.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки неъматҳои динӣ ва маънавиро қадр кунем ва ҳамеша сипосгузори Аллоҳ бошем.

📜 Оят 142-146 — Сураи Аль-Араф

142۞ وَوَاعَدْنَا مُوسَىٰ ثَلَاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ

Сӣ шаб бо Мӯсо ваъда ниҳодем ва даҳ шаби дигар бар он афзудем, то ваъдаи Парвардигораш чиҳил шаби комил шуд. Ва Мӯсо ба бародараш Ҳорун гуфт: «Бар қавми ман ҷонишини ман бош ва роҳи салоҳ пеш гир ва ба тариқи фасодкорон марав».

143وَلَمَّا جَاءَ مُوسَىٰ لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَن تَرَانِي وَلَٰكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا ۚ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ

Чун Мӯсо ба миъодгоҳи (ваъдагоҳи) мо омад ва Парвардигораш бо ӯ сухан гуфт, гуфт: Эй Парвардигори ман, бинамой, то дар ту назар кунам». Гуфт: Ҳаргиз Маро нахоҳӣ дид. Ба он кӯҳ бингар. Агар бар ҷои худ қарор ёфт, ту низ Маро хоҳӣ дид». Чун Парвардигорзш бао кӯҳ таҷаллӣ кард, кӯҳро ба замин яксон кард ва Мӯсо беҳуш бияфтод. Чун ба хуш омад, гуфт: «Ту покӣ, ба Ту бозгаштам ва ман гахустини мӯъминонам».

144قَالَ يَا مُوسَىٰ إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي فَخُذْ مَا آتَيْتُكَ وَكُن مِّنَ الشَّاكِرِينَ

145وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِن كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِهَا ۚ سَأُرِيكُمْ دَارَ الْفَاسِقِينَ

Барои ӯ дар он алвоҳ ҳар гуна панд ва тафсили ҳар чизро навиштем. Пас гуфтем: «Онро ба нерӯмандӣ бигир ва қавматро бифармоӣ, то ба беҳтарини он амал кунанд, ба зудӣ ҷойгоҳи нофармононро ба шумо нишон диҳам.

146سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَإِن يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوا بِهَا وَإِن يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَإِن يَرَوْا سَبِيلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ

Он касонеро, ки ба ноҳақ дар замин саркашӣ мекунанд, ба зудӣ аз оёти хеш рӯйгардон созам, чунон ки ҳар оятеро, ки бубинанд, имон наёваранд ва агар тариқи ҳидоят бубинанд, ба он нараванд ва агар тариқи гумроҳӣ бубинанд, бо он бираванд. Зеро онҳо оётро дурӯғ бароварданд ва аз он ғафлат карданд.

← Оят 143 📖 Аль-Араф Оят 145 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

144Оят

Тарҷума — Аль-Араф 144

Сураи Аль-Араф Оят 144 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфт: «Эй Мӯсо, Ман туро ба паёмҳоям ва сухан гуфтанам…

Сураи Оят 144/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 142–146. Ба Тоҷикӣ: Русский.