Аль-Араф сүрөсү — Аят 205

1. Сөздөрдүн маанилери:

• تَضَرُّعًا: жалбарынып, моюн сунуп, өзүн басынтып суроо.
• خِيفَةً: жүрөк коркунучу, Аллахтан коркуп, такыба болуу.
• الْجَهْرِ: үнүн катуу чыгаруу, кыйкырып айтуу.
• الْغُدُوِّ: эртең мененки убакыттар, таңга жакын мезгил.
• الْآصَالِ: кечки убакыттар, күн батышка жакын мезгил (аср менен шам ортосундагы убакыт).
• الْغَافِلِينَ: Аллахты эстөөдөн, зикирден көңүлү бошоп, унутуп калган адамдар.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Оо, пайгамбар, Раббиңди жүрөгүңдөн эстеп, зикир кыл. Бул зикир жалбарынуу, моюн сунуу жана жүрөктүн коркунучу менен коштолсун. Аллахка болгон сыйынууңда өзүңдү басынтып, такыба болуп, Ага жакындаш үчүн аракет кыл. Дубаңды жана зикириңди катуу кыйкырык менен да, өтө акырын шыбырап да эмес, орто үн менен айт. Бул зикирди эртең мененки жана кечки убакыттарда аткар, анткени бул эки убакыт өзгөчө берекелүү. Аллахты эстөөдөн көңүлү бошоп, унутуп калгандардан болбо.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Аллахты жүрөктөн, чын ыкластан эстөө — пенденин Ага болгон жакындыгын жана моюн сунуусун билдирет.
• Зикирде жалбарынуу, коркуу жана үмүт менен болуу керек; бул адамдын жүрөгүн жумшартып, Аллахка болгон такыбасын күчөтөт.
• Дуба жана зикирде орточо үн менен айтуу — адабий ченем; өтө катуу же өтө акырын болбошу керек.
• Эртең менен жана кечинде зикир кылуу — өзгөчө убакыттар, бул убактарда кылган ибадаттардын сооп-себеби чоң.
• Аллахты эстөөдөн көңүл бошотуу, унутуу — ыймансыздыктын жана зыяндын белгиси; андан сактануу зарыл.
• Бул аят аркылуу Аллах Таала пенделерине Өзүн эстөөнү, Ага жакындашууну жана ар дайым сергек болууну үйрөтөт. Бул — ыйманды бекемдеп, жүрөктү тынчтандырган жол.