سورت اعراف — آیت 205

د کلمو معناګانې:

• تَضَرُّعًا: د عاجزۍ او زارۍ سره، د الله تعالیٰ په وړاندې د عاجزۍ ښودل.
• خِيفَةً: د الله تعالیٰ له عذاب او غضب څخه وېره.
• دُونَ الْجَهْرِ: د لوړ غږ نه ټیټ، یعنې د اواز منځنۍ کچه.
• بِالْغُدُوِّ: د سهار په وخت کې.
• وَالْآصَالِ: د ماښام وختونه، د عصر او مغرب ترمنځ وخت.

تفسیر:

ای محترمه پیغمبره! ته خپل رب په خپل زړه کې یادوه، په داسې حال کې چې د عاجزۍ او زارۍ سره به یې یادوې، او له هغه څخه به وېرېږې. خپل دعاګانې او ذکر به نه په ډېر لوړ غږ کوې او نه به یې په بشپړه ټیټه کچه کوې، بلکې د دواړو ترمنځ به منځنۍ لار غوره کوې. دا ذکر او دعاګانې به د سهار او ماښام په وختونو کې کوې، ځکه چې دا وختونه د ذکر لپاره ډېر فضیلت لري. او ته له هغو کسانو څخه مه کېږه چې د الله تعالیٰ له ذکر څخه غافله دي او په خپلو ورځنیو چارو کې د هغه یادول هېروي.

فايدې:

1. دا آیت مونږ ته ښیي چې د الله تعالیٰ ذکر باید په زړه او په ژبه دواړو سره وشي، او زړه باید په ذکر کې حاضر وي، نه دا چې یوازې ژبه یې تحریک شي.
2. په ذکر کې باید د عاجزۍ او وېرې حالت وي، ځکه چې دا د بندې او رب ترمنځ د اړیکې ژوروالی ښیي.
3. په ذکر او دعا کې اعتدال ته پاملرنه وشي، نه ډېر لوړ غږ او نه ډېر ټیټ، دا د اسلام د منځنۍ لارې ښکلا ده.
4. د سهار او ماښام وختونه د ذکر لپاره ځانګړي فضیلت لري، نو مسلمان باید دا وختونه د الله تعالیٰ په یادولو سره تېر کړي.
5. له غفلت څخه باید ډډه وشي، ځکه چې غفلت د زړه سختوالی او د ایمان کمزورتیا راولي، او ذکر د زړه د ژوندي ساتلو وسيله ده.