سورت اعراف — آیت 75

د کلمو معناګانې:

• الْمَلَأُ: د قوم مخور او مشران.
• اسْتَكْبَرُوا: هغه کسان چې لويي يې کوله او د حق منلو ته يې زړه نه ښه كاوه.
• اسْتُضْعِفُوا: هغه کسان چې كمزوري ګڼل كېدل او سپک ګڼل كېدل.
• مُرْسَلٌ: استول شوى، پېغمبر.
• مُؤْمِنُونَ: باور لرونكي، تصدیق كوونكي.

د آيت تفسير:

د صالح عليه السلام د قوم مخورو او سردارانو، چې له كبر او غروره يې پر حق باندې ايمان نه و راوړى، هغو مؤمنانو ته چې كمزوري ګڼل كېدل او د دوى په نظر كې سپك وو، وويل: "آيا تاسو په رښتيا پوهېږئ چې صالح د خپل رب له لوري استول شوى دى؟" دوى دا خبره د استهزاء او سپكاوي په ډول وکړه، ځكه چې دوى نه غوښتل چې د دوى په قوم كې يو داسې سړى پېغمبر شي چې دوى يې كمزورى ګڼي. خو مؤمنانو په ټينګه او پرته له كوم شكه ځواب وركړ: "موږ پر هغه څه چې هغه (صالح) ورسره استول شوى دى، يقيني ايمان لرو او پرې بشپړ باور لرو." دوى د كافرانو په سپكاوي او ملنډو نه متاثره شول او خپل ايمان يې په ډاډه زړه اعلان كړ.

فايدې:

• دا آيت مومنانو ته دا درس راكوي چې د حق په وړاندې بايد ټينګ او ثابت قدم واوسي، که څه هم د دوى حالت كمزورى او د كافرانو له خوا سپك ګڼل كېږي.
• دا چې ايمان د زړه له كلمي او يقين سره تړلى دى، نه د ظاهري مرتبې او شان سره؛ نو هر څوك چې پر الله او رسالت يې ايمان راوړي، هغه عزتمند دى.
• د كافرانو دا چلند چې مومنانو ته سپكاوي كوي، د دوى د كبر او غرور ښودنه كوي، او كبر د هلاكت سبب ګرځي؛ نو مسلمان بايد له كبر څخه ځان وساتي.
• مؤمنان بايد د حق په خبره كولو او د ايمان په اعلان كې زړور واوسي او له كوم چا ونه وېرېږي، ځكه چې الله د دوى ملاتړ كوي.