Surat Al-Jinn — Ayat 24

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• حَتَّىٰ إِذَا: nganti nalika, tegesé ngentèni nganti tekan wektuné.
• رَأَوْا: padha weruh utawa nyumurupi.
• مَا يُوعَدُونَ: apa kang dijanjèkaké marang wong-wong kafir, yaiku siksa.
• فَسَيَعْلَمُونَ: banjur bakal padha ngerti tenan.
• أَضْعَفُ نَاصِرًا: sapa kang paling ringkih panulungé utawa pangayomané.
• أَقَلُّ عَدَدًا: sapa kang paling sithik cacahé utawa balané.

1. Tafsiré ayat:

Allah ngandhani Nabi Muhammad ﷺ supaya ngentèni lan ngejarna wong-wong kafir iku tetep ing kekafirané. Nganti nalika ing dina kiyamat padha weruh dhéwé siksa kang wis dijanjèkaké marang dhèwèké ing donya, ing wektu iku lagi padha ngerti sapa sejatiné kang paling ringkih panulungé lan paling sithik balané. Wong-wong kafir iku rumangsa gedhé lan kuwat amarga akèh balané lan pengikuté, nanging nalika siksa wis teka, ora ana siji-sijia kang bisa nulungi dhèwèké. Ing kono bakal ketara cetha, yèn wong mukmin iku kang bener lan kuwat amarga ditulungi déning Allah, déné wong kafir iku ringkih lan sithik panulungé. Dadi ayat iki ngandhani yèn pangayoman lan kekuwatan kang sejati iku mung saka Allah, dudu saka cacahing bala utawa pengikut.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulang yèn kekuwatan kang sejati iku dudu saka akèhé bala utawa pengikut, nanging saka pitulungané Allah.
• Wong kang sombong lan rumangsa kuwat tanpa ngèling marang Allah, ing tembé bakal ngerti yèn dhèwèké iku ringkih.
• Ayat iki nglipur wong mukmin kang kerep dianggep ringkih lan sithik cacahé, yèn ing pungkasané wong mukmin iku kang menang lan kuwat amarga ditulungi Allah.
• Iki ngajak kita supaya tansah ngandel lan nyumurupi marang Allah, ora gumantung marang kekuwatan manungsa waé.
• Ayat iki uga ngélingaké yèn saben janji Allah iku mesthi kelakon, kalebu janji siksa kanggo wong kafir lan ganjaran kanggo wong mukmin.