Surat Al-Mursalat — Ayat 5

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَالْمُلْقِيَاتِ (fal-mulqiyāt): para malaikat kang padha nglebokake utawa ngaturake.
• ذِكْرًا (dzikran): pepeling, yaiku wahyu saka Allah.

2) Tegese ayat:

Allah SWT sumpah marang para malaikat kang padha ngaturake wahyu (pepeling) marang para nabi lan rasul. Para malaikat iku padha mudhun nggawa wahyu saka ngarsane Allah, banjur diwenehake marang para nabi supaya disampekake marang umate manungsa. Wahyu iku dadi pepeling lan pituduh kanggo manungsa supaya padha ngerti dalan kang bener lan dalan kang luput, supaya ora ana alesan kanggo manungsa ing dina kiamat. Sumpah iki minangka pakurmatan gedhe tumrap para malaikat kang dadi utusan Allah ing babagan ngaturake wahyu.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Welas lan Maha Asih marang manungsa, amarga Panjenengane ngutus para malaikat kanggo ngaturake wahyu minangka pepeling.
• Wahyu saka Allah iku dadi pituduh kanggo manungsa supaya urip ing dalan kang bener lan ora kesasar.
• Para malaikat iku makhluk kang tansah manut marang dhawuhe Allah, mula kita kudu nuladani ketaatan lan kepatuhan marang Allah.
• Kanthi anane wahyu, manungsa ora bisa ngaku ora ngerti babagan agama, amarga Allah wis ngutus para nabi lan rasul kanggo menehi pepeling.
• Ayat iki nuwuhake rasa syukur marang Allah amarga wis paring pituduh liwat wahyu, lan nuwuhake semangat kanggo sinau lan ngamalake isi Al-Qur'an.
• Sumpah Allah marang para malaikat nuduhake gedhene kedudukan para malaikat ing ngarsane Allah, lan dadi pangeling yen alam iki diatur dening Allah kanthi teratur.