Surat Al-Mursalat — Ayat 6

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• عُذْرًا (udzran): tegesé alesan utawa pangapura, yaiku supaya ora ana alesan manungsa kanggo mbantah.
• نُذْرًا (nudzran): tegesé pepeling utawa peringatan, yaiku supaya manungsa padha ngati-ati lan wedi marang siksa Allah.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT sumpah marang para malaikat kang nurunake wahyu, kang dadi utusané Allah marang para nabi. Wahyu iku diturunake kanthi rong tujuan: sepisan, minangka udzran utawa alesan kanggo mbenerake manungsa, supaya ora ana kang bisa ngomong ing dina kiamat, "Aku ora tau diwenehi kabar." Kapindho, minangka nudzran utawa pepeling, supaya manungsa padha ngerti lan wedi marang azab Allah, banjur padha gelem manut marang dhawuhe Allah lan nyingkiri larangane.

Dadi, wahyu kang digawa dening para malaikat iku dadi bukti saka Allah marang manungsa, supaya ora ana alesan kanggo mbantah, lan uga dadi pepeling supaya manungsa padha eling lan ora kesasar ing dalan kang luput.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Welas lan Maha Adil, amarga sadurunge ngutus siksa, Panjenengane ngirim wahyu minangka pepeling lan alesan supaya manungsa ora bisa mbantah.
• Wahyu lan Al-Qur'an iku dadi pepeling kanggo kabeh manungsa, dadi sapa kang gelem ngrungokake lan manut, bakal oleh kabegjan.
• Kita kudu padha syukur amarga wis diwenehi Al-Qur'an minangka pituduh urip, lan kudu padha gelem sinau lan nglakoni isine.
• Ayat iki mulangake yen Islam iku agama kang kebak katresnan lan kawicaksanan, amarga Allah ora langsung nyiksa, nanging ngirim pepeling dhisik supaya manungsa padha bali marang dalan kang bener.