سوره نازعات — آیه 33

معانی کلمات:

• مَتَاعًا: بهره‌مندی، وسیله‌ی استفاده و برخورداری از چیزی.
• لِأَنْعَامِکُمْ: برای چهارپایان و حیوانات شما (مانند شتر، گاو و گوسفند).

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از ذکر نعمت‌های بزرگ خود در آفرینش آسمان‌ها، زمین، آب‌ها، گیاهان و کوه‌ها، در این آیه می‌فرماید که تمام این نعمت‌ها را به‌عنوان وسیله‌ای برای بهره‌مندی و استفاده‌ی شما انسان‌ها و همچنین حیوانات و چهارپایانتان قرار داده است. یعنی این آفریده‌ها صرفاً بیهوده و بدون هدف خلق نشده‌اند؛ بلکه همه برای تأمین نیازهای زندگی شما و موجوداتی که در خدمت شما هستند، آفریده شده‌اند. زمین با گیاهانش برای تغذیه‌ی شما و چرای حیواناتتان، آب‌ها برای آشامیدن و کشاورزی، و کوه‌ها برای استواری زمین و حفظ تعادل آن، همه و همه نعمت‌هایی هستند که خداوند آن‌ها را مسخّر شما کرده است. بنابراین، خدایی که توانسته چنین جهان پهناوری را با این همه نعمت و منفعت برای شما بیافریند، قطعاً بر زنده کردن دوباره‌ی شما پس از مرگ نیز تواناست و این کار برای او دشوار نیست.

فواید و پیام‌های آیه:

1. شناخت نعمت‌های الهی: این آیه ما را به تفکر در نعمت‌های بی‌شمار خداوند دعوت می‌کند تا با دیدن این همه لطف و مهربانی، محبت خدا در دل‌هایمان بیشتر شود و او را سپاسگزار باشیم.
2. هدفمندی آفرینش: همه‌ی موجودات جهان بیهوده خلق نشده‌اند و هر کدام نقشی در زندگی ما دارند؛ این نشان‌دهنده‌ی حکمت و تدبیر بی‌نهایت خداوند است.
3. تقویت ایمان به معاد: اگر خداوند توانسته این جهان عظیم را با این همه پیچیدگی برای ما فراهم کند، پس قدرت او بر زنده کردن دوباره‌ی انسان‌ها هیچ شکی باقی نمی‌گذارد و این امر، ایمان ما را به روز رستاخیز و حسابرسی اعمال تقویت می‌کند.
4. مسئولیت‌پذیری در برابر نعمت‌ها: این نعمت‌ها امانت‌هایی الهی هستند که باید در مسیر درست و بندگی از آن‌ها استفاده کنیم و شکرگزار خالق آن‌ها باشیم، نه اینکه آن‌ها را وسیله‌ای برای نافرمانی و غفلت قرار دهیم.