Sura Al-Anfal — Werset 52

Znaczenie słów:

• كَدَأْبِ – jak zwyczaj, jak postępowanie, jak kara i los.
• آلِ فِرْعَوْنَ – ród Faraona, czyli jego lud, wojsko i zwolennicy.
• فَأَخَذَهُمُ – pochwycił ich, ukarał ich.
• شَدِيدُ الْعِقَابِ – surowy w karze, dotkliwy w wymierzaniu kary.

Tafsir (wyjaśnienie):

To, co spotkało niewiernych z Mekki podczas bitwy pod Badr, nie było czymś wyjątkowym ani nowym, lecz stanowiło kontynuację odwiecznej tradycji Boga względem ludów, które odrzucały Jego znaki i posłańców. Ich los był dokładnie taki sam, jak los rodu Faraona i tych, którzy żyli przed nimi – ludu Nuh, ludu ‘Ad, ludu Samud i innych, którzy zaprzeczali prawdzie. Wszyscy oni odrzucili dowody Boga i Jego cuda, które zostały im ukazane, a następnie Bóg pochwycił ich za ich grzechy i występki, sprowadzając na nich karę, której nie mogli uniknąć. Nie była to kara niesprawiedliwa, lecz słuszna zapłata za ich upór i niewdzięczność. Bóg jest Potężny, którego nikt nie jest w stanie pokonać ani powstrzymać Jego wyroku, i Srogi w karze wobec tych, którzy trwają w nieposłuszeństwie i nie okazują skruchy. Jego moc nie zna granic, a Jego kara dosięga każdego, kto zasłużył na nią, niezależnie od potęgi i pozycji.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ten werset uczy nas, że prawa Boga wobec narodów są niezmienne i sprawiedliwe – kto odrzuca prawdę, ponosi konsekwencje swoich czynów, bez względu na czas i miejsce.
2. Ukazuje, że Bóg jest wszechmocny i nikt nie jest w stanie uciec przed Jego sprawiedliwością, co napełnia serca wierzących spokojem i ufnością w Jego obietnice.
3. Przypomina o znaczeniu pokory i skruchy – człowiek, który zawróci z drogi błędu i podda się Bogu, unika Jego surowej kary i zyskuje Jego miłosierdzie.
4. Werset ten umacnia wiarę w to, że islam jest religią prawdy, a historia powtarza się dla tych, którzy jej nie słuchają – co zachęca do trzymania się nauk Koranu i naśladowania posłańca, aby osiągnąć szczęście w obu światach.