Surja El-Enfal — Ajet 52

Kuptimet e fjalëve:

• Ked'bi: Si zakon, si traditë, si mënyrë e veprimit.
• Ali Fir'avn: Familja, pasuesit dhe ushtria e Faraonit.
• Akhazehum: I kapi, i ndëshkoi, i dënoi.

Tefsiri i ajetit:

Ky ajet i bekuar tregon se ajo që i gjeti idhujtarët në Betejën e Bedrit nuk ishte diçka e re apo e veçantë, por ishte ligji i All-llahut me të cilin Ai i ka trajtuar gjithmonë armiqtë e Tij. Ashtu siç i ndëshkoi Ai popullin e Faraonit dhe ata që ishin para tyre, të cilët mohuan shenjat dhe argumentet e All-llahut, ashtu i ndëshkoi edhe këta idhujtarë. All-llahu i kapi ata për shkak të mëkateve dhe padrejtësive të tyre, sepse Ai është i Fortë që nuk mundet kurrë, dhe dënimi i Tij është i ashpër për ata që e kundërshtojnë dhe nuk pendohen.

Ky ajet është një paralajmërim i qartë për të gjithë ata që vazhdojnë në rrugën e mohimit dhe armiqësisë ndaj fesë së All-llahut, se fati i tyre do të jetë si fati i atyre që ishin para tyre. All-llahu nuk nxiton me dënimin, por kur të vijë dënimi i Tij, askush nuk mund ta ndalojë atë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na mëson se ligjet e All-llahut në univers janë konstante dhe nuk ndryshojnë; kushdo që bën si popujt e mëparshëm, do të ketë të njëjtin rezultat.
2. Na tregon se mohimi i shenjave të All-llahut dhe kundërshtimi i të dërguarve të Tij është shkak për dënimin e Tij, prandaj duhet të kemi kujdes dhe të mos i përsërisim gabimet e atyre që ishin para nesh.
3. Ajeti na njeh me emrin e All-llahut "El-Kavi" (i Forti) dhe "Shehidul-Ikab" (i ashpri në dënim), gjë që na bën të ndiejmë frikë nga All-llahu dhe të përpiqemi t'i bindemi Atij, duke e ditur se askush nuk mund t'i shpëtojë dënimit të Tij.
4. Na mëson se mëshira e All-llahut është e madhe, sepse Ai nuk nxiton me dënimin, por i jep njeriut mundësi të pendohet; prandaj duhet ta shfrytëzojmë këtë mundësi para se të vijë dënimi.