سوره انفال — آیه 52

معانی کلمات:

• کَدَأْبِ: مانند عادت و روش همیشگی.
• آلِ فِرْعَوْنَ: خاندان و پیروان فرعون.
• فَأَخَذَهُمُ: پس آنان را گرفت و مجازات کرد.
• شَدِیدُ الْعِقَابِ: سختکیفر و عذابدهنده.

تفسیر آیه:

این عذاب و مجازاتی که بر مشرکان و کافران نازل شد، تنها مخصوص آنان نیست؛ بلکه سنّت همیشگی خداوند در برابر طغیانگران است. رفتار و سرنوشت این کافران، دقیقاً مانند رفتار و سرنوشت فرعونیان و امتهای پیش از آنان است که به آیات و نشانههای خدا کفر ورزیدند و پیامبران را تکذیب کردند. خداوند نیز به سبب گناهانشان آنان را گرفت و به عذاب خود دچار ساخت. این سنّت الهی در همه زمانها و مکانها جاری است و هیچکس نمیتواند از آن جلوگیری کند یا آن را تغییر دهد. خداوند قوّتی بینهایت دارد و هیچ قدرتی در برابر او یارای مقاومت ندارد؛ او در عذاب کسانی که از فرمانش سرپیچی کنند و توبه نکنند، بسیار سختگیر و شدید است.

فواید و پیامهای آیه:

• سنّت خداوند در تاریخ، نابودی ظالمان و کافران است؛ پس هیچ ظالم و طغیانگری در امان نیست.
• کفر به آیات الهی و تکذیب پیامبران، عاقبتی جز گرفتار شدن به عذاب الهی ندارد.
• قدرت خداوند بیپایان است و هیچ قدرتی در برابر اراده او تاب مقاومت ندارد؛ پس باید از نافرمانی او ترسید و به رحمتش امیدوار بود.
• این آیه مایه تسلّی مؤمنان است که اگر در برابر دشمنان احساس ضعف کردند، بدانند خداوند یاور آنان است و سرانجام کافران نابودی است.