Surja El-Enfal — Ajet 61

Kuptimi i fjalëve:

• "Jenahû" (جَنَحُوا) – anojnë, priren, shkojnë drejt diçkaje.
• "Lis-selmi" (لِلسَّلْمِ) – drejt paqes, pajtimit, largimit nga lufta.
• "Fajneh" (فَاجْنَحْ) – ano edhe ti, prire edhe ti drejt saj.
• "Tevekkel" (تَوَكَّلْ) – mbështetu, lëri çështjet në dorë të Allahut.

Tefsiri i ajetit:

O Pejgamber! Nëse armiqtë anojnë drejt paqes dhe tregojnë gatishmëri për të lënë luftën, edhe ti prire drejt asaj dhe prano atë me sinqeritet. Mos i refuzo ofertat e tyre për pajtim, sepse paqja është më e mirë se lufta kur ajo sjell dobi për muslimanët. Por, kur të pranosh paqen, mos u mbështet te premtimet e tyre, as te forca jote, por mbështetu vetëm te Allahu dhe lëri të gjitha çështjet në dorë të Tij. Ai është dëgjuesi i fjalëve të tyre – i dëgjon ato që thonë hapur, por i di edhe ato që fshehin në zemrat e tyre; Ai është i dijshëm për qëllimet e tyre të vërteta dhe për gjendjen tënde. Nëse ata duan mashtrim me paqen, Allahu do ta zbulojë atë dhe do të të mbrojë ty prej tyre.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Islami është feja e paqes dhe e mëshirës; ai nuk e do luftën për hir të luftës, por e lejon atë vetëm si mbrojtje nga agresioni. Kur armiku kërkon paqe, muslimani duhet ta pranojë atë.
2. Urdhri për t'iu përgjigjur thirrjes për paqe tregon se muslimanët janë njerëz që duan stabilitet dhe siguri për të gjithë, dhe nuk e refuzojnë të mirën kur ajo u ofrohet.
3. Tevekkili (mbështetja te Allahu) është baza e suksesit; njeriu duhet të bëjë shkaqet e duhura, por rezultatin t'ia lërë Allahut, i cili di gjithçka dhe nuk e humb robin e Tij besnik.
4. Ky ajet na mëson se marrëdhëniet ndërkombëtare në Islam bazohen në drejtësi dhe maturi – jo në dobësi, por as në agresion; paqja pranohet kur ajo është në interes të muslimanëve, pa iu dorëzuar armikut.
5. Njohuria e Allahut për qëllimet e fshehta na bën të kujdesshëm dhe të sinqertë në veprat tona, sepse Ai i di edhe ato që fshehim në zemrat tona.