Аль-Анфаль сүресі — Аят 61

1. Сөздердің мағынасы:

• جَنَحُوا — бейім болды, бет бұрды, ыңғайлады.
• السَّلْم — бейбітшілік, бітім, соғысты тоқтату.
• فَاجْنَحْ — сен де бейім бол, көңіл бұр, келісімге бар.
• تَوَكَّلْ — тәуекел ет, ісіңді Аллаға тапсыр, Оған сенім арт.
• السَّمِيعُ — әр нәрсені еститін.
• الْعَلِيمُ — әр нәрсені білетін.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят соғыс жағдайындағы мұсылмандарға бағыт беріп тұр. Егер қарсы жақ соғысты тоқтатып, бейбітшілікке, келісімге, татуласуға бейім болса, онда сен де, уа, Пайғамбар, оларға қарсы соғысты жалғастыруды қаламай, бейбітшілікке бет бұр. Олармен бітімге келіп, келісім жасас. Бұл жерде бейбітшілікке ұмтылу — әлсіздік емес, керісінше, даналық пен парасаттылықтың белгісі. Алайда бұл келісімге сенім артып, бірақ шынайы тәуекелді тек Аллаға жасау керек. Себебі адамдардың ниеті мен сөзінің астарын толық білу тек Аллаға ғана тән. Ол — әрбір айтылған сөзді еститін және барлық жасырын ниеттерді, іс-әрекеттерді толық білетін Жаратушы. Сондықтан бейбітшілікке ұмтылған кезде де, соғыс кезінде де мұсылман әрдайым Аллаға сенім артып, Оның көмегіне жүгінуі керек. Ол ешқашан Өзіне тәуекел еткен пендесін қорлыққа қалдырмайды.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Ислам діні — бейбітшілік пен келісім діні. Мұсылман әрқашан соғыстан гөрі бейбітшілікті, татулықты артық көреді.
• Қарсы жақ бейбітшілікке ұмтылса, оған қарсы тұрмай, келісімге ашық болу — имандылық пен парасаттылықтың белгісі.
• Барлық істе Аллаға тәуекел ету — мүміннің жүрегіне тыныштық пен сенімділік береді.
• Алла — Семігу, Әлім: Ол адамдардың сөзін де, ниетін де біледі. Сондықтан пенде тек Оған сенім артып, Одан көмек сұрауы керек.
• Бейбітшілікке ұмтылу — әлсіздік емес, күштілік пен даналықтың көрінісі. Ислам әрдайым адамзатты игілікке, келісімге шақырады.
• Бұл аят мұсылмандарды әділеттілікке, кешірімділікке және бейбіт өмір сүруге шақырады.