سوره عبس — آیه 28

معانی کلمات:

• عِنَبًا: انگور، میوهای که از درخت تاک به دست میآید.
• قَضْبًا: علف تازه و تر که برای تغذیه چهارپایان بریده میشود؛ به آن «قَتّ» نیز میگویند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه بیان نعمتهای خود برای تأمین غذای انسان، به یادآوری بخشی از الطاف خویش پرداخته و میفرماید: و در زمین، انگور و علف تازه (برای چرای حیوانات) رویانیدیم. این دو نعمت، یکی برای بهرهمندی مستقیم انسانها (انگور) و دیگری برای تغذیه حیوانات و در نتیجه تأمین نیازهای انسان از طریق آنهاست. این آیه نشان میدهد که خداوند نه تنها غذای انسانها را فراهم کرده، بلکه برای حیوانات نیز علوفهای مناسب قرار داده است تا چرخه زندگی بشر به بهترین شکل ادامه یابد. این نعمتها از دل زمینی میرویند که با باران سیراب میشود و این خود نشانهای از قدرت بیپایان پروردگار است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه انسان را به تفکر در نعمتهای الهی دعوت میکند؛ نعمتهایی که هر روزه در برابر دیدگان ما هستند اما گاه از آنها غافلیم.
• نشان میدهد که خداوند نه تنها نیازهای مستقیم انسان را برآورده کرده، بلکه به نیازهای غیرمستقیم او (مانند تغذیه حیوانات) نیز توجه داشته است؛ این یعنی رحمت و لطف الهی همه ابعاد زندگی ما را در بر گرفته است.
• توجه به این نعمتها، انسان را به شکرگزاری واداشته و محبت خدا را در دل او افزایش میدهد؛ چرا که هر لقمهای که میخوریم و هر جرعهای که مینوشیم، یادآور مهربانی اوست.
• این آیه ما را به سادگی زندگی و پرهیز از تجملگرایی دعوت میکند؛ چرا که خداوند غذای پاک و سادهای مانند انگور و علوفه را برای بندگانش کافی دانسته است.