سوره عبس — آیه 27

معانی کلمات:

• حَبًّا: دانههای خوراکی مانند گندم، جو، ذرت و دیگر غلات که قوت اصلی انساناند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به یکی از نعمتهای بزرگ خود اشاره میکند و میفرماید که ما در زمین، دانههای خوراکی رویاندیم. این دانهها مانند گندم و جو و ذرت، پایهی اصلی غذای انسان و بسیاری از موجودات زنده هستند. خداوند با باراندن باران و شکافتن زمین، انواع حبوبات را از دل خاک بیرون میآورد تا بندگانش از آنها تغذیه کنند و زندگی خود را ادامه دهند. این آیه در ادامهی بیان نعمتهای الهی است که انسان را به تفکر در آفرینش و تدبیر خداوند دعوت میکند.

فواید و پیامهای آیه:

• شناخت نعمتهای الهی، انسان را به شکرگزاری و اطاعت از خداوند نزدیک میکند.
• تأمل در چگونگی روییدن دانهها از دل خاک، نشانهای از قدرت بیپایان خداوند و رستاخیز است.
• توجه به این نعمتها، محبت خدا را در دل انسان زنده میکند و او را به استفادهی درست از این نعمتها در مسیر رضایت الهی ترغیب مینماید.