Сураи Аль-Иншикак — Оят 1

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• السَّمَاءُ: осмон.
• انشَقَّتْ: шикофт, пора-пора шуд.

1. Тафсири оят:

Рӯзи қиёмат осмон шикофта мешавад ва пора-пора мегардад. Ин шикофтан ба сабаби ҳавливу даҳшати бузурги он рӯз ба амал меояд ва аз нишонаҳои фаро расидани қиёмат аст. Осмон ба фармони Парвардигораш итоат мекунад ва ончунон ки Худо фармудааст, барои фуромадани фариштагон ва иҷрои ҳукми Ӯ мекушояду мешикофад. Ҳамин тавр, осмон низ ба монанди замин ва кӯҳҳо ба амри Парвардигори худ сар фурӯд меоварад ва барои итоат кардан сазовор аст.

1. Фоидаҳои оят:

• Ин оят моро ба ёди рӯзи қиёмат меорад, ки ҳақиқатест ҳатмӣ ва бояд барои он омода бошем.
• Нишон медиҳад, ки тамоми махлуқот, аз ҷумла осмони бузург, ба фармони Худо итоат мекунанд; пас инсон бояд бештар ба итоати Парвардигор таваҷҷуҳ кунад.
• Дарк кардани бузургии Қуръон ва таъсири он ба дилҳо, ки воқеаҳои бузурги рӯзи қиёматро ба таври равшан баён мекунад.
• Ин оят боиси зиёд шудани хавфу умед ба Худо мегардад ва моро ба амалҳои нек ва тавба ҳидоят мекунад.