Sura At-Tauba — Werset 12

Znaczenie słów:

• Nakasū – złamali, naruszyli.
• Ajmanahum – ich przysięgi, zobowiązania.
• Taanū – atakowali słownie, oczerniali, krytykowali.
• A'immat al-kufr – przywódcy niewiary, głowy i wodzowie bałwochwalstwa.
• La ajmana lahum – nie mają żadnych wiążących przysiąg ani zobowiązań.

Tafsir (wyjaśnienie):

Jeśli ci bałwochwalcy, z którymi zawarliście przymierze, złamią swoje przysięgi i zobowiązania po tym, jak je zawarli, oraz zaczną atakować waszą religię, oczerniać ją i szydzić z niej – wówczas walczcie z nimi. Oni są bowiem przywódcami niewiary i jej czołowymi postaciami, którzy prowadzą innych do błędu. Nie mają oni żadnych prawdziwych przysiąg ani zobowiązań, które należałoby respektować, ponieważ sami je pogwałcili. Walczcie z nimi, aby zaprzestali swojej wrogości i ataków na islam, i aby powstrzymali się od niewiary oraz łamania zawartych umów. Jest to wezwanie do stanowczości wobec tych, którzy zdradzają zaufanie i otwarcie występują przeciwko religii Boga, ale jednocześnie jest to droga do przywrócenia pokoju i bezpieczeństwa, gdyż wróg, który widzi determinację muzułmanów, często wycofuje się ze swojej agresji.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Islam uczy, że dotrzymywanie umów jest obowiązkiem, ale gdy druga strona łamie zobowiązania i atakuje wiarę, społeczność muzułmańska ma prawo do obrony i stanowczej reakcji.
2. Werset ten pokazuje, że przywódcy zła i niewiary ponoszą szczególną odpowiedzialność za swoje czyny, a walka z nimi ma na celu powstrzymanie szerzenia się krzywdy.
3. Celem walki w islamie nie jest zemsta, lecz zaprowadzenie pokoju i powstrzymanie agresji – stąd słowa „być może zaprzestaną” wskazują na nadzieję na ich opamiętanie się.
4. Allah zna naturę ludzką i uczy wierzących mądrego postępowania – stanowczości wobec wrogów, ale zawsze z intencją dobra i sprawiedliwości.
5. Werset ten umacnia wiarę muzułmanów, że Bóg jest z nimi, gdy bronią prawdy, i że nie powinni się bać potęgi niewiernych, gdyż ci nie mają prawdziwej siły bez Bożego wsparcia.