ሱረቱ አት-ተውባ — አንቀጽ 12

1. በአንቀጹ ውስጥ ማብራሪያ የሚፈልጉ ቃላት ትርጉም፦

• ነከሱ (نَكَثُوا)፦ ቃል ኪዳንን ሰበሩ፣ ገፉ።
• አይማናሆም (أَيْمَانَهُم)፦ መሐላዎቻቸውን፣ ቃል ኪዳኖቻቸውን።
• ጠዐኑ (طَعَنُوا)፦ ነቀፉ፣ ገረፉ፣ አንኳሰሱ።
• አኢማመት አል-ኩፍር (أَئِمَّةَ الْكُفْرِ)፦ የክህደት መሪዎች፣ የኩፍር አለቆች።
• ለዐለሁም የንተሁን (لَعَلَّهُمْ يَنتَهُونَ)፦ ምናልባት ከዚህ ከሚሠሩት ክፉ ሥራ ይቆጠቡ ይሆናል።

1. የአንቀጹ ትርጉም፦

እነዚህ ከእናንተ ጋር ቃል ኪዳን የገቡት ከሓዲዎች መሐላዎቻቸውንና ቃል ኪዳኖቻቸውን ከገቡ በኋላ ካፈረሱ፣ በእስልምና ላይም ነቀፋና ስድብ ካደረሱ፣ በሃይማኖታችሁ ላይ ካንኳሰሱ፣ በዚያን ጊዜ የክህደት መሪዎችንና አለቆችን ተዋጉ። እነሱ ቃል ኪዳንና መሐላ የማይጠብቁ ናቸው፤ ለእነሱ የሚያስጠብቅ ቃል ኪዳንም ሆነ የደም ዋስትና የለም። እነሱን ተዋጉ፤ ምናልባት ከክህደታቸው፣ ከቃል ኪዳን መፍረሳቸውና በሃይማኖታችሁ ላይ ከሚያደርሱት ነቀፋ ይቆጠቡ ይሆናል።

ይህ አንቀጽ ስለ እነዚያ ከሙስሊሞች ጋር የተወሰነ ጊዜ ለሰላም የሚያስቆመውን ቃል ኪዳን ከገቡ በኋላ ያንን ቃል ኪዳን ሰብረው በእስልምና ላይ መንቀፍና መሳለቅ ለጀመሩ ሰዎች የተላለፈ ትእዛዝ ነው። እነዚህ ሰዎች የክህደት መሪዎችና አለቆች ናቸው፤ ስለዚህ ከእነሱ ጋር የተደረገው ውል በእነሱ እጅ ስለተፈረሰ ምንም ዋጋ የለውም። ሙስሊሞች እነሱን መዋጋት አለባቸው፤ ይህም ከክፉ ሥራቸው እንዲቆጠቡና ከክህደታቸው እንዲመለሱ ተስፋ በማድረ