سوره توبہ آيت 12 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ جيڪڏھن پنھنجن انجامن ٻَڌڻ کانپوءِ پنھنجا قسم ڀڃن ۽…

توبہ · 12/129

ترجمو لکڻ — سوره توبہ

وَإِن نَّكَثُوا أَيْمَانَهُم مِّن بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ ۙ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنتَهُونَ ۝١٢

🔤 Transliteration

Wa in nakasooo aimaanahum mim ba`di `ahdihim wa ta`anoo fee deenikum faqaatilooo a`immatal kufri innahum laaa aimaana lahum la`allahum yantahoon

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

۽ جيڪڏھن پنھنجن انجامن ٻَڌڻ کانپوءِ پنھنجا قسم ڀڃن ۽ اوھانجي دين ۾ طعنو ھڻن ته ڪفر جي سرڪردن سان جنگ ڪريو ڇو ته اُنھن جو قسم (اعتبار جوڳو) نه آھي مان اُھي جھلجن.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلمات جي معنيٰ:

نَّكَثُوا: انهن ٽوڙي ڇڏيو، ڀڃي ڇڏيو.
أَيْمَانَهُم: انهن جا قسم، انهن جا واعدا.
عَهْدِهِمْ: انهن جو انجام، معاهدو.
طَعَنُوا: انهن عيب لڳايو، طعنا ڏنا، نقص ڪڍيو.
أَئِمَّةَ الْكُفْرِ: ڪفر جا اڳواڻ، ڪفر جا سردار ۽ رهنما.
لَا أَيْمَانَ لَهُمْ: انهن جا قسم ۽ واعدا ڪو اعتبار ناهي، اهي پنهنجي قول تي قائم نه ٿا رهن.
يَنتَهُونَ: اهي باز اچن، مڙن، ترڪ ڪن.

2) تفسير:

اي مسلمانؤ! جيڪڏهن اهي مشرڪ جن سان اوھان معاهدو ڪيو هو، پنهنجا قسم ۽ واعدا ٽوڙي ڇڏين ۽ ان کان پوءِ اوھان جي دين ۾ به طعنا ڏيڻ ۽ عيب لڳائڻ لڳن، ته پوءِ انهن ڪفر جي اڳواڻن ۽ سردارن سان جنگ ڪريو. ڇو ته اهي اهڙا ماڻهو آهن جن جا قسم ۽ واعدا ڪنهن به قابل اعتبار ناهن، اهي پنهنجي انجام تي قائم نه ٿا رهن. انهن سان جنگ ڪرڻ جو مقصد اهو آهي ته اهي پنهنجي ڪفر، عهد شڪني ۽ اسلام تي طعنا ڏيڻ کان باز اچن ۽ مڙن.

3) فائدا ۽ سبق:

دين جي حفاظت لازمي آهي: جڏهن ڪو دين اسلام تي طعنا ڏيڻ ۽ عيب لڳائڻ لڳي ته ان جي سامهون بيٺل ٿيڻ ۽ دين جي دفاع ڪرڻ مسلمانن جي ذميواري آهي.
عهد ۽ واعدو پورو ڪرڻ اسلامي تعليم آهي: اسلام ۾ واعدو پورو ڪرڻ ۽ انجام تي قائم رهڻ کي وڏي اهميت حاصل آهي، ۽ عهد شڪني کي سخت ناپسنديده عمل قرار ڏنو ويو آهي.
ڪفر جي اڳواڻن کي سڃاڻڻ ضروري آهي: اهي ماڻهو جيڪي ٻين کي ڪفر ۽ دشمني تي آماده ڪن ۽ اسلام جي خلاف سازشون ڪن، اهي ئي فساد جا اصل ذريعا هوندا آهن.
جنگ جو مقصد تبههي نه پر اصلاح آهي: قرآن مجيد ۾ جنگ جو مقصد اهو بيان ڪيو ويو آهي ته دشمن پنهنجي غلط رويي کان باز اچي ۽ حق ڏانهن موٽي، نه ته ان کي نيست ۽ نابود ڪرڻ.
اسلام امن ۽ صلح جو دين آهي: اسلام هميشه صلح ۽ امن کي ترجيح ڏئي ٿو، پر جڏهن دشمن پنهنجا واعدا ٽوڙي ۽ دين تي حملا ڪري ته پوءِ دفاع ۽ جهاد جائز ٿي وڃي ٿو.
الله جي حڪمن تي عمل ڪرڻ ۾ ئي ڪاميابي آهي: جيڪي الله جي حڪمن تي عمل ڪن ٿا ۽ دين جي حفاظت ڪن ٿا، اهي دنيا ۽ آخرت ۾ ڪامياب ٿين ٿا.

📜 آيت 10-14 — سوره توبہ

10لَا يَرْقُبُونَ فِي مُؤْمِنٍ إِلًّا وَلَا ذِمَّةً ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُعْتَدُونَ

ڪنھن مؤمن بابت نڪي مائٽي ۽ نڪي انجام جو خيال رکندا آھن، ۽ اھي ئي حد کان لنگھيل آھن.

11فَإِن تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ ۗ وَنُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ

پوءِ جيڪڏھن (ڪفر کان) توبه ڪن ۽ نماز پڙھن ۽ زڪوٰة ڏين ته اوھان جا دين ۾ ڀائر آھن، ۽ جيڪي ماڻھو ڄاڻندا آھن تن لاءِ نشانيون کولي بيان ڪريون ٿا.

12وَإِن نَّكَثُوا أَيْمَانَهُم مِّن بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ ۙ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنتَهُونَ

13أَلَا تُقَاتِلُونَ قَوْمًا نَّكَثُوا أَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوا بِإِخْرَاجِ الرَّسُولِ وَهُم بَدَءُوكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ ۚ أَتَخْشَوْنَهُمْ ۚ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخْشَوْهُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

اھڙي قوم سان ڇونه ٿا وڙھو جن پنھنجن قسمن کي ڀڳو ۽ جي پيغمبر جي ڪڍي ڇڏڻ لاءِ سنبريا ۽ منڍئون اوھان سان (دشمني) اوّل ۾ ڪرڻ لڳا؟ کائن ڇو ٿا ڊڄو؟ جيڪڏھن مؤمن آھيو ته الله (ھن لاءِ) وڌيڪ حقدار آھي ته کانئس ڊڄو.

14قَاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِينَ

انھن سان وڙھو ته الله اوھان جي ھٿان کين سزا ڏيندو ۽ کين خوار ڪندو ۽ اوھانکي مٿن سوڀ ڏيندو ۽ مؤمنن جي قوم جي سينن کي شفا بخشيندو (ٺاريندو).

→ آيت 11 📖 توبہ آيت 13 ←

توبہقرآن فهرست

129آيت

MedinanRevelation

12آيت

ترجمو — توبہ 12

سوره توبہ آيت 12 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ جيڪڏھن پنھنجن انجامن ٻَڌڻ کانپوءِ پنھنجا قسم ڀڃن ۽…

سوره آيت 12/129 — سوره توبہ التوبة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره توبہ ٻڌو, سوره توبہ ترجمو, سوره توبہ mp3, سوره توبہ pdf. آيت 10–14. سنڌيءَ ۾: اردو.