سورت توبه — آیت 19

د کلمو معناګانې:

• سِقَايَةَ الْحَاجِّ: حاجیانو ته د اوبو ورکول.
• عِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ: د مسجد الحرام ابادول، لکه د هغه خدمت کول، پاک ساتل، او د هغه اړوند چارې سمبالول.
• لَا يَسْتَوُونَ: دوى سره برابر نه دي.

د آيت تفسير:

ای مشرکانو! ایا تاسو د حاجیانو اوبو ورکول او د مسجد الحرام ابادول د هغه چا له ایمان او جهاد سره برابر ګڼئ چې پر الله او د آخرت پر ورځ یې ایمان راوړی او د الله په لار کې یې جهاد کړی؟ دا پوښتنه د انکار او نارضایتۍ په بڼه ده، یعني دا کارونه هیڅکله سره برابر نه دي. ځکه چې د الله په نزد د دې دواړو ډلو درجه یو شان نه ده. هغه څوک چې پر الله او آخرت ایمان لري او د الله په لار کې جهاد کوي، د هغه عمل د الله په نزد مقبول او د درناوي وړ دی؛ خو هغه څوک چې کافر دی، که څه هم د حاجیانو خدمت او د مسجد ابادول کوي، د هغه دا کارونه د الله په نزد هېڅ ارزښت نه لري، ځکه چې الله تعالی د کفر او شرک په حالت کې هېڅ عمل نه قبلوي. الله تعالی هغو ظالمانو ته چې د شرک په وجه پر خپلو ځانونو ظلم کوي، د نیکۍ او هدایت توفیق نه ورکوي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• ایمان او جهاد د الله په نزد د هر نیک عمل له تر ټولو لوړ مقام څخه برخمن دي، او پرته له ایمانه نیک عملونه هیڅ ارزښت نه لري.
• د الله په نزد د خلکو د فضیلت معیار تقوی، ایمان او نیک عمل دی، نه نسب، مال او داسې نور ظاهري خدمتونه.
• د کافرانو نیک عملونه که څه هم په ظاهر کې ښکاري، خو د الله په نزد مقبول نه دي، ځکه چې د ایمان بنسټ یې نه دی ایښی.
• دا آيت مسلمانان هڅوي چې د ایمان او جهاد په لاره کې کوښښ وکړي او د الله په نزد د لوړ مقام لپاره هڅه وکړي، نه د داسې کارونو پر ویاړ چې الله یې نه قبلوي.