سورت توبه — آیت 20

د معنا کلمې:

• هاجَرُوا: له کفر له ځمکې څخه اسلام ته کډه شول.
• جاهَدُوا: په لاره د الله کې کوښښ او مبارزه وکړه.
• أَعْظَمُ دَرَجَةً: ډېر لوړ مقام او مرتبه.
• الفَائِزُونَ: بریالي او کامياب کسان.

د آیت تفسیر:

هغه کسان چې په الله تعالی یې ایمان راوړی، او د کفر له ځمکې یې د اسلام په لور هجرت وکړ، او بیا یې د الله تعالی په لاره کې د خپلو مالونو او ځانونو سره جهاد وکړ — دا کسان د الله تعالی په نزد د هغو کسانو څخه ډېر لوړ مقام لري چې یوازې د حاجیانو اوبه ورکول او د مسجد الحرام ابادي یې کوله، خو له ایمان او هجرت او جهاد څخه یې ځان ګوښه کړی و. دا هغه کسان دي چې په رښتیني توګه بریالي او کامياب دي، ځکه چې دوی د الله تعالی رضایت او جنت ترلاسه کړی دی.

د آیت څخه لاسته راوړنې:

1. ایمان، هجرت او جهاد د الله تعالی په نزد تر ټولو لوړ مقام لري، او دا هغه عملونه دي چې انسان د الله تعالی د رضایت او جنت مستحق ګرځوي.
2. د مال او ځان قرباني د الله تعالی په لاره کې د ایمان د صداقت ښکارندوی دی، او الله تعالی د هغو کسانو درجه لوړوي چې په دې لاره کې قرباني کوي.
3. په دین کې ریاکاري او یوازې د ظاهري عبادتونو فخر کول هیڅ ارزښت نلري، تر هغه چې ایمان او جهاد په حقیقت سره نه وي ترسره شوي.
4. بریاوې او کاميابي یوازې د الله تعالی په نزد ده، او هغه څوک چې د الله په لاره کې هجرت او جهاد کوي، دوی به په آخرت کې تر ټولو زیات بریالي وي.
5. دا آیت مسلمانان هڅوي چې د الله تعالی په لاره کې له خپلو مالونو او ځانونو څخه قرباني وکړي، ځکه چې دا د لوړ مقام او ابدي کاميابۍ لار ده.