سوره بلد — آیه 5

معانی کلمات:

• أَيَحْسَبُ: آیا گمان میکند، آیا میپندارد.
• لَن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ: هرگز کسی بر او توانایی و تسلط نخواهد یافت.

تفسیر آیه:

این آیه در ادامه سخن از انسانِ مغرور به مال و قدرت است. خداوند میفرماید: آیا این انسانِ سرمست از ثروت و نیروی خود، چنین میپندارد که هیچکس توانایی بر او ندارد و نمیتواند بر او چیره شود یا او را به سزای اعمالش برساند؟! او خیال میکند با تکیه بر اموال و قدرتش، از هر گونه حساب و مکافاتی در امان است و هیچ قدرتی نمیتواند بر او غلبه کند. این پندارِ باطل، ناشی از غرور و نادانی اوست؛ چرا که فراموش کرده خدایی که او را آفریده و این همه نعمت به او بخشیده، بیشک بر او تواناست و در هر لحظه که بخواهد، میتواند او را به حساب بکشد و کیفر دهد. او حتی از خودش نیز ناتوانتر است، چه رسد به اینکه در برابر قدرت بیپایان پروردگار بایستد.

فواید و پیامهای آیه:

• انسان هر چقدر هم قدرتمند و ثروتمند باشد، نباید مغرور شود؛ زیرا قدرت حقیقی از آنِ خداست و او بر همه چیز احاطه کامل دارد.
• این آیه هشدار میدهد که پندار امنیت از عذاب الهی، از بزرگترین خطاهای انسان است و انسان عاقل باید همواره مراقب اعمال خود باشد.
• یادآوری قدرت خداوند، انسان را از طغیان و سرکشی بازمیدارد و او را به تواضع و اطاعت در برابر پروردگار سوق میدهد.
• این آیه به ما میآموزد که هیچ پناهگاه و حفاظی جز خداوند وجود ندارد و تنها تکیهگاه واقعی، اوست که بر همه چیز تواناست.