سوره بلد — آیه 19

معانی کلمات:

• مَشْأَمَة: به معنای «شمال» و «سمت چپ» است. در عرف قرآن، اصحاب شمال (اهل شوم و بدبختی) در برابر اصحاب یمین (اهل سعادت) قرار دارند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از بیان سرنوشت مؤمنان که «اصحاب یمین» و اهل سعادت هستند، در این آیه به توصیف گروه مقابل میپردازد و میفرماید: کسانی که به آیات و نشانههای ما که در قرآن و کتب آسمانی نازل شده است کفر ورزیدند و آنها را انکار کردند، همانان اصحاب شوم و اهل شقاوتاند. یعنی در روز قیامت، آنان را به جانب چپ (جهت دوزخ) میبرند و به عذاب الهی گرفتار میشوند. این کفر و انکار، نتیجهی تکذیب حق و پیروی از هوای نفس است و سرانجامی جز حسرت و عذاب برایشان به بار نمیآورد.

فواید و پیامهای آیه:

• کفر به آیات الهی، ریشهی تمام بدبختیها و شقاوتهاست؛ زیرا انکار حق، انسان را از راه نجات و سعادت دور میکند.
• سرنوشت انسان در آخرت، نتیجهی انتخابها و باورهای او در دنیاست؛ پس هر کس با اختیار خود، جایگاهش را تعیین میکند.
• این آیه هشداری است برای بیداری دلهای غافل تا پیش از فرا رسیدن روزی که هیچ بازگشتی نیست، به سوی ایمان و عمل صالح بشتابند.
• رحمت و عدالت الهی اقتضا میکند که مؤمنان و کافران یکسان نباشند؛ این تفاوت، نشانهی حکمت خداوند در نظام آفرینش و پاداش و کیفر است.