سوره بلد — آیه 14

معانی کلمات:

• مَسْغَبَة: گرسنگی شدید و قحطی، به طوری که مردم به سختی غذا پیدا کنند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه بیان راههای دشوار و پرفضیلت نجات، به یکی دیگر از این راهها اشاره میکند: «یا خوراک دادن در روزی که گرسنگی شدیدی در آن باشد». منظور از این روز، روزی است که قحطی و کمبود غذا مردم را در تنگنا قرار داده و یافتن غذا بسیار دشوار است. در چنین شرایطی، اطعام دادن به نیازمندان، عملی بسیار ارزشمند و پسندیده است. این اطعام میتواند شامل خوراک دادن به یتیمی از خویشاوندان باشد که هم فضیلت صدقه و هم صله رحم را در بر دارد، یا به فقیری که هیچ چیزی ندارد و کاملاً درمانده و بینواست. در چنین روز سختی، کمک به دیگران نشانه ایمان راستین و ایثار واقعی است.

فواید و پیامهای آیه:

• اسلام دینی است که به همنوعدوستی و کمک به نیازمندان اهمیت فوقالعادهای میدهد و مسلمانان را به یاری رساندن به دیگران، بهویژه در شرایط سخت و بحرانی، تشویق میکند.
• ارزش کار نیک در سختیها چند برابر میشود؛ چرا که انسان در تنگنا، از داشته خود میگذرد و این نشانه اخلاص و ایثار اوست.
• توجه به خویشاوندان نیازمند و یتیمان، علاوه بر ثواب صدقه، پاداش صله رحم را نیز دارد و پیوندهای خانوادگی و اجتماعی را مستحکم میسازد.
• این آیه روحیه سخاوت و گذشت را در جامعه تقویت میکند و به انسان میآموزد که در برابر گرسنگان و محرومان بیتفاوت نباشد، چرا که این رفتار، از ویژگیهای انسانهای پرهیزکار و نیکوکار است.