სურა ან-ნამლი – ქართული თარგმანი

ტა, სიინ . ეს არის ყურანისა და განმარტებული წიგნის აიათები,

ჭეშმარიტი გზის მაჩვენებელი და სასიხარულო ცნობა მორწმუნეთათვის,

რომლებიც ასრულებენ ლოცვას, გასცემენ მოწყალებას [ზაქათს] და მტკიცედ სწამთ საიქიოსი.

ჭეშმარიტად, რომელთაც არ სწამთ საიქიო, შევულამაზეთ მათ მათი საქმენი და ისინი დაეხეტებიან [დაბნეულობაში, ვერ ანსხვავებენ სიკეთეს ბოროტებისგან],

სწორედ მათთვისაა ამქვეყნად მძიმე სასჯელი, ხოლო ისინი უკანასკნელ ცხოვრებაში ყველაზე მეტად წაგებულნი იქნებიან.

და ჭეშმარიტად, შენ [ო, მუჰამმად] იღებ ყურანს [ალლაჰისგან], [იგია] ბრძენი, ყოვლისმცოდნე.

აი, უთხრა მუსამ თავის ოჯახს: «მე ცეცხლი დავინახე, მალე მოგიტანთ იქიდან ამბავს, ან მოგართმევთ ანთებულ ნაკვერჩხალს, ეგების გათბეთ».

როცა მიუახლოვდა [მუსა] ცეცხლს, მას გამოეცხადა: «დალოცვილ იქნა ის, ვინც ცეცხლშია [ანგელოზები], და ის, ვინც მის გარშემოა [მუსა], და უწმინდესია ალლაჰი — სამყაროთა უფალი».

«ჰეი, მუსა, ჭეშმარიტად, მე ვარ ალლაჰი, ძლევამოსილი, ბრძენი!

და დააგდე შენი კვერთხი (რომელიც მარჯვენა ხელით იჭერ)!» როდესაც მან [მუსამ] დაინახა, რომ იგი [მისი კვერთხი] გველივით იკლაკნებოდა, ზურგი შეაქცია და გაქცევა დააპირა, უკანაც კი არ მოუხედავს (შიშისგან). (მაშინ მისმა უფალმა უთხრა): «ო, მუსა! ნუ გეშინია, რადგან ჩემ წინაშე მოციქულებს არ ეშინიათ.

ხოლო ვინც იუსამართლობას [ცოდვას] ჩაიდენს, შემდეგ კი უსამართლობის შემდეგ მას სიკეთით შეცვლის (მოინანიებს და კეთილ საქმეებს აღასრულებს), მაშინ, ჭეშმარიტად, მე მიმტევებელი, მოწყალე ვარ.

და ჩაიდე, ო, მუსა, ხელი უბეში; იგი უვნებლად, თეთრი (თოვლივით) გამოვა. (ეს სასწაული იქნება) ცხრა ნიშნიდან ერთ-ერთი ფარაონისა და მისი ხალხისთვის. ჭეშმარიტად, ისინი ურჩი [ურწმუნო] ხალხი არიან».

და როცა მათ [ფარაონსა და მის ხალხს] ჩვენი ნიშნები ნათლად მოევლინათ, მათ თქვეს: «ეს აშკარა ჯადოქრობაა!»

და მათ უარყვეს ეს [ცხრა სასწაული], მიუხედავად იმისა, რომ გულით დარწმუნებულნი იყვნენ მათ ჭეშმარიტებაში, უსამართლობისა და ქედმაღლობის გამო. შეხედე [ო, შუამავალო], როგორ დასრულდა მათი საქმე, ვინც არეულობას ავრცელებდა მიწაზე.

და [მე ვფიცავ, რომ] ვუბოძეთ [შუამავალ] დაუდს და სულეიმანს ცოდნა, და თქვეს: «ქება-დიდება ალლაჰს, რომელმაც უპირატესობა მოგვცა თავისი მრავალი მორწმუნე მსახურის წინაშე!»

და სულაიმანმა მემკვიდრეობით მიიღო [მისი მამისგან] დაუდისგან [შუამავალობა, ცოდნა და მმართველობა] და უთხრა [სულაიმანმა] თავის ხალხს: «ო, ადამიანებო! ჩვენ შევისწავლეთ ფრინველთა ენა და მოგვეცა ყოველივე, რაც გვესაჭიროება. ჭეშმარიტად, ეს [ალლაჰის] აშკარა სიკეთეა».

და სულაიმანისგან შეკრებილ იქნა მისი ჯარი ჯინთაგან, ადამიანთაგან და ფრინველთაგან [რომლებიც იბრძოდნენ ალლაჰის ურჩთა წინააღმდეგ], და ისინი მკაცრ მწყობრში იმყოფებოდნენ.

და როდესაც [სულაიმანი და მისი ჯარი] მიადგნენ ჭიანჭველების ველს, [სულაიმანმა მოისმინა, როგორ] თქვა ერთმა ჭიანჭველამ: «ო, ჭიანჭველებო! შედით თქვენს ბუდეში, რომ სულაიმანმა და მისმა ჯარმა არ გაგსრისონ თქვენ ისე, რომ თვითონაც რომ ვერ იგრძნონ».

[და შუამავალ სულაიმანს] გაეღიმა მის სიტყვებზე გაცინებით [რადგან მას ესმოდა მათი, და განცვიფრებული დარჩა იმით, რომ ჭიანჭველა აფრთხილებდა თავის თანამოძმეებს], და მიმართა [ალლაჰს ვედრებით]: «ო, ჩემო უფალო! შთამაგონე, რომ მუდამ გიხდიდე მადლობას იმ წყალობისთვის, რომელიც მომანიჭე მე და ჩემს მშობლებს, და რომ ვაკეთო კეთილი საქმეები, რომლითაც შენ კმაყოფილი ხარ, და შემიყვანე შენი წყალობით შენს მართალ მსახურთა შორის».

და [შუამავალი სულაიმანი] თვალს ავლებდა ფრინველებს [რომლებიც მას დაემორჩილნენ] და თქვა: «რატომ ვერ ვხედავ ოფოფს? [ნუთუ ის ვიღაცის უკან იმალება] თუ იგი აქ არმყოფთა შორისაა?

უსათუოდ დავსჯი მას [ოფოფს] მკაცრი სასჯელით ან დავკლავ, თუ არ მოვა ჩემთან ცხადი მტკიცებულებით».

და მან [ოფოფმა] დიდი ხნით არ დააყოვნა და თქვა: «მე შევიტყვე ის, რაც შენ არ გეცოდინებოდა, და მოვედი შენთან საბადან [იემენიდან] სარწმუნო ცნობით.

ჭეშმარიტად, მე ვიპოვე ქალი, რომელიც მათ [საბას ხალხს] მართავს. მას ყოველივე მიეცა და აქვს დიადი ტახტი.

ვნახე იგი [მეფე ქალი] და მისი ხალხი ეთაყვანებოდნენ მზეს, მაგიერ ალლაჰისა, და გაულამაზებია ეშმაკს მათთვის მათი საქმენი, უცდუნებია ისინი გზიდან და არ მიჰყვებიან ჭეშმარიტ გზას,

[და შაიტანმა ეს იმისთვის გააკეთა], რომ მათ არ ეცათ თაყვანი ალლაჰისთვის, იგია, რომელსაც გამოჰყავს დაფარული ციდან და მიწიდან, და იცის ყოველივე, რასაც თქვენ მალავთ და რასაც ამჟღავნებთ.

არ არსებობს ღვთაება [ღირსეული სათაყვანებელი], გარდა ალლაჰისა, და იგია დიდებული ტახტის მფლობელი».

[შუამავალმა სულაიმანმა] უთხრა [ოფოფს]: «შევხედავთ, მართალს ამბობ, თუ ცრუთაგანი ხარ.

წადი ამ ჩემი წერილით [საბაელებთან] და დაუგდე ის მათ, შემდეგ კი განერიდე [დადექი გვერდით] და შეხედე, რას დააბრუნებენ პასუხად».

(დედოფალმა) თქვა: «ო, წინამძღოლებო! მომივიდა პატივსაცემი წერილი [ძალიან მნიშვნელოვანი წერილი].

ჭეშმარიტად, ეს წერილი არის სულაიმანისგან, [და ის, ასე იწყება]: «სახელითა ალლაჰისა მოწყალისა, შემწყალებლისა».

«რათა არ იყოთ ამპარტავნები ჩემს წინაშე, და მოდით ჩემთან მორჩილნი [ალლაჰზე სრული მორჩილებით]».

[დედოფალმა] თქვა: «ო, დიდებულნო! მირჩიეთ ჩემს საქმეში, ვინაიდან გადაწყვეტილებას არ ვიღებ ისე, რომ თქვენ არ იყოთ ამის მოწმენი».

მათ [უპასუხეს]: «ჩვენ ძალა გვაქვს [მხედრები და იარაღი] და ძლიერი გამბედაობა, თუმცა გადაწყვეტილება შენ გეკუთვნის, მაშ, შეხედე, რას გვიბრძანებ». (ჩვენ მზად ვართ, შევასრულოთ შენი ბრძანება.)

(დედოფალმა) თქვა: «ჭეშმარიტად, როდესაც მეფეები ქალაქში შედიან (თავიანთი ლაშქრით), მას ანადგურებენ და მის ღირსეულ მცხოვრებლებს დამცირებულებად აქცევენ. სწორედ ასე იქცევიან ისინი.

და გავუგზავნი მათ [სულაიმანს და მის ხალხს] საჩუქარს და დავაკვირდები, რას მოიტანენ დაბრუნებისას წარგზავნილები [რა პასუხით დაბრუნდებიან]».

როდესაც [დედოფლის წარგზავნილი] [საჩუქრით] მივიდა სულეიმანთან და გადასცა ის, მან თქვა: «ნუთუ ფიქრობთ, რომ სიმდიდრით შემეწევით? ის, რაც ალლაჰმა მომანიჭა, უკეთესია იმაზე, რაც თქვენ მოგცათ. პირიქით, თქვენ ხარობთ თქვენი საჩუქრებით».

[და შუამავალმა სულეიმანმა უთხრა საბაის დედოფლის წარმოგზავნილს]: «დაბრუნდი მათთან [ჩემი პასუხით]. ჩვენ კი აუცილებლად მივალთ მათთან ისეთი ჯარით, რომლის წინააღმდეგაც ვერ გაუძლებენ, და აუცილებლად გავაძევებთ მათ იქიდან [მათი ქვეყნიდან] დამცირებულებს და დაკნინებულებს».

[შუამავალმა სულეიმანმა] უთხრა: «[იმ ჯინებსა და ადამიანებს, რომლებიც ალლაჰმა მას მორჩილებაში მისცა]: ჰეი, დიდებულნო! რომელი თქვენგანი მომიტანს ტახტს მანამდე, სანამ ისინი მოვლენ ჩემთან დამორჩილებულნი?»

უთხრა ერთერთმა 'იფრითმა ჯინთაგან: «მე მოგიტან [მის ტახტს], ვიდრე ადგილიდან წამოდგებოდე [შუამავალო, სულაიმან]. და ჭეშმარიტად, მე ამისთვის ძლიერი ვარ და სანდო».

უთხრა იმან, ვისაც ჰქონდა წიგნის ცოდნა: «მე მას [მის ტახტს] მოგიტან, ვიდრე თვალს დაახამხამებ». (სულეიმანმა ამის ნება მისცა, და მან ალლაჰს მიმართა ვედრებით) როდესაც მან [წინასწარმეტყველმა სულეიმანმა] იგი [ტახტი] თავის წინ დადგმული იხილა, თქვა: «ეს ჩემი უფლის წყალობაა, რათა გამომცადოს, მადლიერი ვიქნები თუ უმადური. ხოლო ვინც მადლიერია, იგი მხოლოდ საკუთარი თავის სასარგებლოდ არის მადლიერი; და ვინც უმადურია, მაშინ, ჭეშმარიტად, ჩემი უფალი მდიდარი, გულუხვია».

[შუამავალმა სულაიმანმა] უთხრა: «შეუცვალეთ მას თავისი ტახტრევანი და შევხედოთ სწორ გზას დაადგება, თუ იმათგანი იქნება, ვინც სწორი გზით არ მიდის».

და როდესაც იგი [საბას დედოფალი] მოვიდა, უთხრეს: «ასეთია თუ არა შენი ტახტი?» მან თქვა: «თითქოს სწორედ ის არის». (ამით მან შეიცნო ალლაჰის ძლიერება და სულეიმანის წინასწარმეტყველების ჭეშმარიტება.) ხოლო (სულეიმანმა თქვა): «ჩვენ მასზე უწინ მოგვენიჭა ცოდნა (ალლაჰისა და მისი ძლიერების შესახებ) და ჩვენ ალლაჰის მორჩილნი ვართ».

და მას აკავებდა ის, რასაც ალლაჰის გარდა ეთაყვანებოდა. ჭეშმარიტად, იგი ურწმუნო ხალხიდან იყო.

ეთქვა მას [დედოფალს]: «შედი სასახლეში. და როცა დაინახა იგი, ეგონა დამდგარი წყალი, და აიწია მისი ტანისამოსი ფეხებზე [რათა გადასულიყო], უთხრა [სულაიმანმა]: «ეს ბროლის სასახლეა». წამოიძახა [დედოფალმა]: «უფალო ჩემო, მე უსამართლოდ მოვექეცი საკუთარ თავს [როდესაც მრავალღმერთიანობას ჩავდიოდი], ახლა კი დავემორჩილე სულეიმანთან ერთად, სამყაროთა უფალს».

და წარვუგზავნეთ სემუდელებს მათი ძმა სალიჰი, რომ ეთაყვანონ ალლაჰს! ისინი კი ორ ჯგუფად დაიყვნენ და კამათობდნენ ერთმანეთში.

[შუამავალმა სალიჰმა] უთხრა: «ო ჩემო ხალხო, რატომ ჩქარობთ სიავეს სიკეთეზე წინ? ნეტავ, პატიება გეთხოვათ ალლაჰისათვის, ეგებ შეწყალებულნი ყოფილიყავით».

მათ [შუამავალ სალიჰს] უთხრეს: «ჩვენ შენთან და შენთან მყოფებთან ვაკავშირებთ უბედურებებს!» მან თქვა: «თქვენი ბედი ალლაჰთანაა! ხოლო, თქვენ ხართ გამოცდის ქვეშ მყოფი ხალხი».

და ქალაქში (ალ-ჰიჯრში, სადაც წინასწარმეტყველი სალიჰი ცხოვრობდა) იყო ცხრა კაცი, რომლებიც მიწაზე ბოროტებას ავრცელებდნენ და (არაფერს) ასწორებდნენ.

მათ [ამ ცხრა კაცმა] თქვეს ერთმანეთში: «დავიფიცოთ ალლაჰი ერთმანეთის წინაშე, რომ აუცილებლად მივადგებით მას [საალიჰს] და მის ოჯახს ღამით [მოულოდნელად] და მოვსპობთ მათ, შემდეგ კი ვეტყვით მის ნათესავებს: ჩვენ არ ვესწრებოდით მისი ოჯახის დაღუპვას, და ნამდვილად, ჩვენ სიმართლეს ვამბობთ!»

ჩაიფიქრეს ხრიკი [რათა მოეკლათ საალიჰი და მისი ოჯახი] და ჩვენც მოვაწყეთ ხრიკი [მათი ბოროტი განზრახვის წინააღმდეგ], ხოლო ისინი ვერც კი გრძნობდნენ ამას.

და შეხედე [ო, შუამავალო], როგორი იყო ბოლო მათი ხრიკისა, ჩვენ გავანადგურეთ ისინი და მათი ხალხიც, ყველა ერთად.

და აი, ეს მათი სახლებია დანგრეული იმის გამო, რა ბოროტებაც ჩაიდინეს. ამაში სასწაულია ხალხისათვის, რომელთაც იციან.

და გადავარჩინეთ ისინი, რომელთაც ირწმუნეს და ეშინოდათ [ალლაჰის].

და ლუტმა, როცა უთხრა თავის ხალხს: «ნუთუ ჩაიდენთ ბილწსაქმეს მაშინ, როცა თქვენ ხედავთ [და იცით], [რამდენად ბილწია ეს ქმედება]?

ნუთუ ვნებით მიდიხართ მამაკაცებთან ქალების ნაცვლად? არა! თქვენ უმეცარი ხალხი ხართ (რომელიც არ ცნობს იმ საზღვრებს, რომლებიც ალლაჰმა დაადგინა).

და სხვა არაფერი ყოფილა მისი ხალხის პასუხი, გარდა იმისა რომ თქვეს: «გააძევეთ ლუტის ოჯახი [შუამავალი ლუტი და მორწმუნეები] თქვენი დასახლებიდან. რადგან ისინი არიან ადამიანები, რომლებიც სიწმინდეს იცავენ (არ კავდებიან მამათმავლობით)».

ხოლო ჩვენ გადავარჩინეთ ის და მისი ოჯახი, მისი ცოლის გარდა, რომელსაც ადგილი მივუჩინეთ ჩამორჩენილებთან [დაღუპულებთან] ერთად [რადგან იგი კმაყოფილი იყო თავისი ხალხის ბილწი საქმით და ეხმარებოდა მათ ამაში].

და მოვუვლინეთ მათ [ციდან] [ქვის] წვიმა, და რა საშინელია ეს წვიმა მათთვის, ვინც გაფრთხილებული იყო.

თქვი [ო, შუამავალო]: «ქება-დიდება ალლაჰს და მშვიდობა მის მსახურებს, რომელნიც მან გამოარჩია. ალლაჰი უკეთესია თუ ისინი, რომლებსაც თქვენ თანამოზიარეებად უდგენთ მას?»

[ცრუ ღმერთები უკეთესია თუ] ის, ვინც გააჩინა ცანი და ქვეყანა და გარდმოავლინა ციდან წყალი და აღმოაცენა მისით მშვენიერი ბაღები? თქვენ ვერ გაზრდიდით მათში ხეებს, განა არის ალლაჰთან ერთად სხვა ღვთაება [რომელიც დაეხმარებოდა მას თავის საქმეებში]?! პირიქით, ისინი არიან ხალხი, რომლებიც გადაუხვევენ [ჭეშმარიტი რწმენიდან].

[ცრუ ღმერთები უკეთესია თუ] ის, ვინც დაადგინა დედამიწა მყარად და გაიყვანა მის ღარებში მდინარეები და დაადგა მასზე მყარად მდგომი მთები და ორ ზღვას შორის აღმართა ზღუდე, განა არის ალლაჰთან ერთად სხვა ღვთაება? და მათმა უმეტესობამ არ იცის [ალლაჰის დიდება და ძლევამოსილება].

[ცრუ ღმერთები უკეთესია თუ] ის ვინც პასუხობს გაჭირვებულის ვედრებას, როცა მოუხმობს მას და ააცილებს სიავეს და გქმნით თქვენ დედამიწის მემკვიდრეებად. განა არის ალლაჰთან ერთად სხვა ღვთაება [რომელიც იგივეს აკეთებს] ? რა მცირეა, რასაც შეიგონებთ.

[ცრუ ღმერთები უკეთესია თუ] ის, ვინც გიწინამძღვრათ ხმელეთსა თუ ზღვის წვდიადში და აგზავნის ქარს სამახარობლოდ თავისი წყალობისა. განა არის ალლაჰთან ერთად სხვა ღვთაება? უზენაესია ალლაჰი იმაზე, რასაც თანაზიარად უდგენენ.

[ცრუ ღმერთები უკეთესია თუ] ის, ვინც პირველად იწყებს შექმნას [არაფრისგან], შემდეგ კი იმეორებს [გააცოცხლებს სიკვდილის შემდეგ] მას? ის, ვინც სარჩოს გაძლევთ ციდან და მიწიდან, განა არის ალლაჰთან ერთად სხვა ღვთაება? უთხარი: «მოიტანეთ თქვენი მტკიცებულება, თუ მართალნი ხართ!»

უთხარი [ო, შუამავალო]: «არავინ იცის დაფარული ცაში და დედამიწაზე, გარდა ალლაჰისა. ხოლო ისინი ვერ გრძნობენ, როდის იქნებიან აღდგენილნი».

მაგრამ, [როდესაც ისინი იხილავენ განკითხვის დღის მოვლენებს] მათი ცოდნა სრულად აშკარა გახდება მარადიული ცხოვრების შესახებ, მაგრამ ისინი [ამ ცხოვრებას] [ატარებენ] ეჭვში, უფრო მეტიც, ისინი ბრმანი არიან.

და თქვეს იმათ, რომელნიც გახდნენ ურწმუნონი: «ნუთუ [სიკვდილის შემდეგ] ჩვენ და ჩვენი მამები მიწად ვიქცევით, და მართლაც გამოვიყვანებით (სამარხებიდან ცოცხლად) [აღვდგებით]?

ეს [აღდგომა] აღგვითქმული გვქონდა ჩვენ და ჩვენს წინაპრებსაც უწინ. და ეს არაფერია, თუ არა ძველთა გამოგონილი ლეგენდები».

უთხარი [მათ] [ო, შუამავალო]: «იარეთ ქვეყანაზე და შეხედეთ, როგორი იყო ამბოხებულთა [ურწმუნოთა] აღსასრული».

და ნუ დამწუხრდები მათ გამო [იმის გამო, რომ მრავალღმერთიანები ზურგს გაქცევენ და ალლაჰის შუამავლად არ გაღიარებენ], და გული ნუ შეგიწუხდება მათი მზაკვრობის გამო.

[მრავალღმერთიანები დასცინიან დაპირებაზე სასჯელის შესახებ] და ამბობენ: «როდის აღსრულდება ეს დაპირება, თუკი მართალს ამბობთ?»

უთხარი (ო, შუამავალო): «იქნებ უკვე მოგდევთ ის, რის დაჩქარებასაც ითხოვთ [სასჯელის ნაწილი]».

და ჭეშმარიტად, შენი უფალი ადამიანების მიმართ უსაზღვრო წყალობისა და სიუხვის მფლობელია, მაგრამ ადამიანთა უმრავლესობა მადლიერი არ არის.

და ჭეშმარიტად, შენმა უფალმა უეჭველად იცის, რას მალავენ მათი გულები და რას ამჟღავნებენ აშკარად.

და არ არსებობს არაფერი დაფარული არც ცაში, და არც მიწაზე, რომ არ იყოს ცხად წიგნში.

ჭეშმარიტად, ეს ყურანი მოუთხრობს ისრაელის შვილებს იმ საკითხების უმეტეს ნაწილს, რაშიც ისინი ვერ თანხმდებოდნენ,

და ჭეშმარიტად, იგი [ყურანი] ჭეშმარიტი გზა და წყალობაა მორწმუნეთათვის.

ჭეშმარიტად, შენი უფალი განსჯის მათ შორის თავისი [სამართლიანი] განაჩენით. და ჭეშმარიტად, იგი ძლევამოსილი, ყოვლისმცოდნეა.

და მიენდე [ო, შუამავალო] მხოლოდ ალლაჰს, რადგან ჭეშმარიტად, შენ ხარ ნათელი ჭეშმარიტების გზაზე.

ჭეშმარიტად, შენ [ო, შუამავალო] ვერ შეასმენ მკვდრებს და ვერ შეასმენ ყრუებს ძახილს, როცა ისინი ზურგს იბრუნებენ.

და შენ [ო, შუამავალო] ვერ დააყენებ სწორ გზაზე ბრმებს მათი გზააბნეულობიდან, შენ მხოლოდ იმას შეასმენ, ვინც ირწმუნა ჩვენი აიათები და სწორედ ისინი არიან მორჩილნი.

და როცა აღსრულდება სიტყვა მათზე, ჩვენ გამოვიყვანთ მათთვის მიწიდან ცხოველს, რომელიც დაელაპარაკება მათ, რომ ადამიანებს არ სჯეროდათ ჩვენი აიათების.

იმ დღეს შევკრებთ ყოველი ერისგან ჯგუფს, ვინც ცრუდ რაცხავდა ჩვენს აიათებს და ისინი შეკავებულნი იქნებიან.

და როდესაც ისინი (ალლაჰის წინაშე) წარდგებიან, იგი იტყვის: «ნუთუ უარყავით ჩემი აიათები, მაშინ როცა მათი ცოდნით ვერც კი მოიცავით ისინი? ან კიდევ, რას აკეთებდით?»

და აღსრულდება სიტყვა [სასჯელზე] მათზე იმის გამო, რომ უსამართლოდ იქცეოდნენ და ისინი ვერ იტყვიან ვერაფერს.

ნუთუ მათ [მორწმუნეებმა] ვერ დაინახეს, რომ დავადგინეთ ღამე, რათა მოესვენათ მასში, და დღე ხილულად? ჭეშმარიტად, მათშია სასწაულები მორწმუნე ხალხისათვის.

და იმ დღეს, როცა საყვირში ჩაჰბერავენ, შეძრწუნდებიან ისინი, ვინც ცებში არიან, და ისინი, ვინც დედამიწაზე არიან, გარდა იმათისა, ვისაც ალლაჰი ინებებს. და ყველა მივა მასთან დამორჩილებული (დამდაბლებული).

და დაინახავ მთებს, რომლებიც უძრავად მიგაჩნია, ამოძრავდებიან როგორც ღრუბელნი, [ეს მოხდება] ალლაჰის ნებით, რომელმაც ყველაფერი სრულყოფილად შექმნა და ჭეშმარიტად, მან უწყის ის, რასაც აკეთებთ.

ვინც მოვა სიკეთით, მისთვის იქნება მასზე უკეთესი, და ისინი იმ დღეს ყოველგვარი შიშისგან უსაფრთხოდ იქნებიან.

ხოლო ვინც მოვა ბოროტებით, მათ სახეებს ცეცხლში ჩააგდებენ. ნუთუ სხვა რამით გეზღვებათ, გარდა იმისა, რასაც თქვენ სჩადიოდით?

თქვი [ო, შუამავალო]: «მე მხოლოდ ის მიბრძანეს, რომ ვეთაყვანო ამ ქალაქის უფალს, რომელმაც იგი აკრძალულად (ხელშეუხებლად) აქცია. და მას ეკუთვნის ყოველი რამ. და მიბრძანეს, რომ ვიყო დამორჩილებულთაგანი».

და ვიკითხო ყურანი (ადამიანებისთვის). ხოლო ვინც დაადგება ჭეშმარიტ გზას, ის დაადგება მას საკუთარი თავისთვის; ხოლო ვინც შეცდება [გადაუხვევს ჭეშმარიტებას], მაშინ უთხარი (ო, მოციქულო): «ჭეშმარიტად, მე მხოლოდ შემგონებელი ვარ».

და თქვი [ო, შუამავალო]: «ქება-დიდება ალლაჰს! იგი გიჩვენებთ თავის სასწაულებს და თქვენ შეიცნობთ მათ, ხოლო შენი უფალი უგლისყურო არ არის იმის მიმართ, რასაც აკეთებთ».