Surja Junus — Ajet 12

Kuptimet e fjalëve:

• el-durr (الضُّرّ): e keqja, sëmundja, varfëria ose çdo lloj vuajtjeje që e godet njeriun.
• li-jenbihi (لِجَنبِهِ): i shtrirë në krah (në anën e tij).
• merra (مَرَّ): kaloi, vazhdoi rrugën e tij, u largua.
• el-musrifin (المُسرِفِينَ): ata që e teprojnë, që shkelin kufijtë në mosbesim dhe mëkate.

Tefsiri i Ajetit:

Kur njeriu e godet ndonjë e keqe, si sëmundja, varfëria ose ndonjë fatkeqësi tjetër, ai nxiton të na lutet Neve me përulje dhe lutje të sinqertë, duke qenë i shtrirë në krah, ose ulur, ose në këmbë – pra në çdo gjendje që ndodhet, ai na lutet dhe kërkon ndihmën Tonë për ta larguar atë të keqe. Por kur Ne ia largojmë të keqen dhe ia kthejmë shëndetin dhe mirëqenien, ai vazhdon rrugën e tij të mëparshme, duke harruar plotësisht lutjen dhe nevojën që kishte ndaj Nesh, sikur të mos na kishte thirrur kurrë për ndihmë. Ai nuk e kujton më vuajtjen që e kishte goditur dhe as nuk falënderon Zotin e tij që ia largoi atë. Ashtu siç i është zbukuruar këtij njeriu mosmirënjohja dhe vazhdimi në gabim pasi i kemi larguar të keqen, ashtu u është zbukuruar atyre që e teprojnë në mosbesim dhe mëkate – gjërat që ata bëjnë, duke i parë ato si të mira, ndonëse janë të këqija dhe të dëmshme.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njeriu nga natyra e tij është i dobët dhe ka nevojë për Zotin e tij në çdo moment, veçanërisht kur e godasin vuajtjet dhe fatkeqësitë – prandaj duhet ta ruajë këtë lidhje me Zotin edhe në kohë të mira, jo vetëm në kohë vështirësish.
2. Mirënjohja ndaj Zotit për mirësitë e Tij është shenjë e besimit të sinqertë, ndërsa harresa e Zotit pasi të largohet e keqja është shenjë e dobësisë së besimit.
3. Njeriu duhet të jetë i vazhdueshëm në lutje dhe përulje ndaj Zotit, si në kohë të vështira ashtu edhe në kohë të mira, sepse kjo e afron atë me Zotin e tij dhe e mbron nga mashtrimi i vetvetes.
4. Ajeti na tërheq vërejtjen se vazhdimi në mëkate dhe mosbesim e bën njeriun të mos i shohë gabimet e veta, sepse ato i zbukurohen atij – prandaj duhet të kërkojmë udhëzim nga Zoti dhe të mos i besojmë vetes sonë.