Suurah Yuunus — Aayad 12

Macnaha Erayada:

• الضُّرّ (Darr): Dhibka iyo cudurka, ama xaalad adag.
• لِجَنبِهِ (Li-janbihi): Dhankiisa, isagoo jiifa.
• كَشَفْنَا (Kashafnaa): Waan ka faydnay ama ka qaadnay.
• مَرَّ (Marra): Waa sii socday, wuxuu uga tagay.
• الْمُسْرِفِينَ (Al-Musrifiin): Kuwa xadgudbay, gaalada iyo kuwa ku xadgudba xumaanta.

Tafsiirka Aayadda:

Markuu dadka ku dhaco dhib ama cudur, wuxuu Eebe u baryaa xaalad kasta ha ahaatee—isagoo jiifa dhinaciisa, ama fadhiya, ama taagan—isagoo baryo cusboon iyo khushuuc leh, rajaynaya in Eebe ka faydo dhibka. Laakiin markaan ka faydno dhibka, wuxuu iska sii socdaa sidii hore, isagoo illoobay inuu Eebe baryay, sidii isagoo aan Eebe u qaylin dhibkiisa hore. Wuxuuna iska dhaafaa mahadnaqda Eebe, isagoo ku celiya xumaanta iyo gaalnimada.

Sida loogu qurxiyey dadkan xumaanta iyo madax-adaygga ka dib markii dhibka laga fayday, haddaba sidaas oo kale waxaa loogu qurxiyey kuwa xadgudba (gaalada) falalkooda xun—ah shirkiga iyo caasiga—waxayna u muuqdaan kuwo wanaagsan, sidaas darteed kama tagaan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Baryada Eebe waa lagama maarmaan xaalad kasta: Dadku waa inuu Eebe xusuustaa marka dhibku ku dhaco, laakiin waa inuu sidoo kale xusuustaa marka nicmada la siiyo—mahadnaq iyo xusuus joogto ah, ma aha oo kaliya marka dhibka la kulmo.
2. Dhibku waa imtixaan iyo waano: Dhibaatooyinka iyo cudurradu waxay dadka u soo noqonayaan si ay u xusuustaan Eebe oo ay u toobadkeenaan, laakiin kuwa illooba mahadnaqda waxay ku dhacaan xaalad ka sii daran.
3. Qurxinta xumaanta waa balaayo: Shaydaanku wuxuu u qurxiyaa dadka xumaanta, sidaas darteed qofku waa inuu ka digtoonaadaa inuu ku qanco falalkiisa xun, isagoo u malaynaya inay wanaagsan yihiin.
4. Mahadnaqdu waa astaanta mu'inka: Mu'inku wuxuu ku gartaa inuu Eebe ku mahadnaqo nicmada, gaaladuna waxay ku gartaan inay illoobaan Eebe marka nicmada la siiyo. Sidaas darteed, qofku waa inuu ku dadaalo mahadnaqda Eebe marka uu raaxo iyo caafimaad ku nool yahay.