سورت يونس — آیت 43

د کلمو معناګانې:

• يَنظُرُ إِلَيْكَ: تا ته ګوري (د سترګو په ظاهري نظر).
• تَهْدِي الْعُمْيَ: ته د ړندو لارښوونه کولای شې.
• لَا يُبْصِرُونَ: دوی نه ویني (نه د سترګو په ظاهري بصر او نه د زړه په بصیرت).

تفسیر:

له دغو مشرکانو څخه ځینې هغه دي چې تا ته په خپلو سترګو ګوري، خو د دوی زړونه ړنده دي؛ دوی ستا د نبوت او رسالت نښې او معجزې ویني، خو پرې نه پوهیږي او نه یې مني. دوی تا ته د تعجب په سترګه ګوري، خو د هغه رڼا نه ویني چې الله تا ته درکړې ده. ایا ته، اې رسوله، کولای شې چې هغه څوک چې سترګې یې ړندې دي، ورته بصر ورکړې؟ البته نه! لکه څنګه چې ته نشې کولای چې ظاهري ړندي ته سترګې ورکړې، هماغه شان ته نشې کولای چې هغه چا ته هدایت ورکړې چې د زړه بصیرت یې له لاسه ورکړی وي. هدایت یوازې د الله په لاس کې دی؛ هغه چا ته چې وغواړي یې ورکوي او چا ته چې وغواړي یې بې لارې کوي. دا چې دوی نه ویني، نه د سترګو په ظاهري بصر، بلکې د زړه په بصیرت، نو ته د دوی پر هدایت هېڅ واک نه لرې.

فايدې:

1. د دې آیت څخه معلومېږي چې د هدایت او بې لارتیا واک یوازې د الله په لاس کې دی؛ د رسول الله صلی الله علیه وسلم رول یوازې د پیغام رسول او تبلیغ دی، نه د زړونو پر خلاصولو واک لري.
2. ظاهري سترګې کافي نه دي؛ اصلي بصیرت د زړه بصیرت دی. ډېر خلک شته چې سترګې یې روغې دي، خو زړونه یې ړنده دي او حق نه ویني.
3. دا آیت موږ ته د رسول الله صلی الله علیه وسلم د غم او اندېښنې په اړه خبر راکوي چې پر خپل قوم یې ډېر خواشینی کاوه، خو الله ورته وویل چې ته یوازې رسول یې، هدایت زما په لاس کې دی.
4. په دې کې د مسلمان لپاره لوی درس دی چې د هغه چا پر هدایت دې اندېښنه ونه کړي چې حق یې نه مني؛ د ده دنده یوازې د حق رسول او ښه بیلګه ښودل دي.
5. دا آیت د ایمان او کفر ترمنځ توپیر څرګندوي: ایمان د زړه د سترګو خلاصول دي، او کفر د زړه ړوندوالی دی، که څه هم ظاهري سترګې روغې وي.