سورت عاديات — آیت 10

د کلمو معناګانې:

• وَحُصِّلَ: را ایستل شوی، ښکاره کړل شوی، او څرګند کړل شوی.
• مَا فِي الصُّدُورِ: هغه څه چې په سینو کې پټ دي؛ یعنې نیتونه، پټې خبرې، او هغه عقیدې چې په زړونو کې دي.

تفسیر:

په دې آیت کې الله تعالی د قیامت د ورځې د یوې بلې پېښې خبر راکوي، چې هغه دا ده چې کله انسان له قبره راپاڅېږي، نو هغه ټول پټ رازونه چې د هغه په سینه کې پټ وو، را ایستل کېږي او ښکاره کېږي. د هغه نیتونه، ارادې، پټې فکرونه، او هغه عقیدې چې په زړه کې یې پټې ساتلې وې، ټول د الله تعالی په حضور کې ښکاره کېږي. نه یوازې ظاهري عملونه، بلکې باطني حالتونه هم د خلکو پر وړاندې افشا کېږي، ترڅو د هر چا جزا او سزا د هغه د نیت او زړه د حالت پر بنسټ ورکړل شي. دا به د قیامت په ورځ د حساب ترټولو سخت او حیرانونکي پړاوونو څخه وي، چې هېڅ پټه خبره به پټه پاتې نه شي.

فایدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې الله تعالی د هر چا له پټو رازونو او نیتونو ښه خبر دی، او په قیامت کې به ټول پټ څرګند شي؛ نو مونږ باید په خپلو زړونو کې ښه نیتونه او پاکې ارادې وساتو.
• له دې آیت څخه دا معلومېږي چې د اسلام په دین کې یوازې ظاهري عبادت کافي نه دی، بلکې د زړه پاکوالی او ښه نیت هم اړین دی، ځکه چې الله تعالی به د زړونو محتوا ته هم حساب ورکوي.
• دا آیت مونږ ته د قیامت د ورځې د سختۍ یادونه کوي او مونږ هڅوي چې د الله تعالی د رضا لپاره خپل زړونه له ریا، حسد، کینې او نورو ناپاکو صفتونو پاک کړو، ترڅو په هغه ورځ د شرمندګۍ او رسوایۍ څخه وژغورل شو.