Аль-Адият сүрәсе — Аять 5

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَوَسَطْنَ — алар (атлар) уртасына керделәр, эченә үтеп керделәр.
• بِهِ — ул атлар белән (ягъни җайдаклары белән).
• جَمْعًا — дошманнарның тупланган төркеме, гаскәре.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә сугыш атларының сыйфатларын дәвам итеп бәян итә. Ул атлар, иртәнге чакта дошман янына барып җиткәч, үз җайдаклары белән дошман гаскәренең уртасына килеп керәләр, аларның төркемнәрен ярып үтәләр. Бу — аларның батырлыгын, көчлелеген һәм сугыштагы осталыгын күрсәтә. Алар дошманнан курыкмыйлар, киресенчә, аның йөрәгенә кереп, сафларын тар-мар итәләр. Бу сүзләр кәферләргә каршы сугышкан мөэминнәрнең рухын күтәрү өчен китерелә, шулай ук Аллаһының кодрәтен һәм кешеләрнең аңа буйсынуын искә төшерә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Дошманга каршы көрәштә батырлык һәм тәвәккәллек күрсәтү — мөэминнең сыйфаты, чөнки Аллаһ юлында көрәшүчеләргә Аллаһ ярдәм бирә.
• Атлар кебек хайваннарның да кешегә хезмәт итүе — Аллаһының рәхмәте һәм кодрәте билгесе, бу безне Шөкер итәргә өйрәтә.
• Сугышта тәртип һәм бердәмлек мөһим: атларның дошман сафларына керүе — мөэминнәрнең бердәм булып, дошманга каршы торуының мисалы.
• Бу аять кешеләрнең гамәлләрендә ихласлык һәм Аллаһ ризалыгы өчен эш итүнең әһәмиятен искә төшерә, чөнки һәр эшнең нәтиҗәсе Аллаһыга мәгълүм.