Surja El-Kari'a — Ajet 8

Kuptimi i fjalëve:

• خَفَّتْ – u bënë të lehta, u zvogëluan.
• مَوَازِينُهُ – peshoret e tij, pra peshorja e veprave të mira dhe të këqija.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se në Ditën e Gjykimit, kur do të vihen peshoret për të peshuar veprat e njerëzve, ai njeri veprat e mira të të cilit do të jenë më të lehta se veprat e këqija – pra që nuk ka bërë vepra të mira të mjaftueshme që ta tejkalojnë peshën e të këqijave – atëherë ai do të jetë prej atyre që do të dështojnë dhe do të humbasin. Kjo ndodh kur njeriu nuk ka kryer vepra të mira që e shpëtojnë, ndërsa veprat e tij të këqija janë më të shumta dhe më të rënda në peshore. Për këtë njeri, vendbanimi i tij do të jetë Xhehennemi, siç vijon në ajetet pasuese.

Përfitimet nga ajeti:

1. Kjo na mëson se çdo vepër e mirë ka peshë dhe vlerë tek Allahu, dhe se asgjë nuk humb – qoftë edhe sa grimca.
2. Na nxit që të mos e lëmë pas dore asnjë vepër të mirë, sado e vogël të duket, sepse ajo mund të jetë ajo që e rëndon peshoren tonë në Ditën e Gjykimit.
3. Na paralajmëron kundër neglizhencës ndaj veprave të këqija, sepse ato grumbullohen dhe mund ta tejkalojnë peshën e veprave tona të mira.
4. Na bën të kuptojmë se jeta e kësaj bote është vendi i punës dhe i përgatitjes, dhe se Ditën e Gjykimit do të shohim rezultatin e asaj që kemi bërë – prandaj duhet të nxitojmë drejt veprave të mira para se të vijë ai moment i madh.