Surja El-Kari'a — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• fî 'îsheh – në një jetë (në një gjendje jetese).
• râdhiyeh – të kënaqur, të pranuar, plot kënaqësi (që i pëlqen vetes dhe është e miratuar).

Tefsiri i ajetit:

Pas përshkrimit të Ditës së Gjykimit dhe peshimit të veprave, Allahu i Lartësuar na tregon për fatin e atij që peshorja e tij rëndon me vepra të mira. Ai do të jetë në një jetë të këndshme dhe të kënaqur në Xhennet, ku do të gëzojë të mirat e përjetshme pa asnjë shqetësim apo trishtim. Kjo jetë është e tillë që vetë njeriu do të jetë i kënaqur me të dhe Allahu do ta ketë pranuar atë për robin e Tij, duke i dhënë atij çdo gjë që dëshiron zemra e tij. Ajeti nënkupton se kjo jetë është e miratuar nga Allahu dhe e plotë me lumturi, ndryshe nga jeta e atij që veprat e tij janë të lehta, i cili do të bjerë në Humnerë (Hawijeh).

Përfitimet nga ajeti:

1. Nxitje për të bërë vepra të mira që e rëndojnë peshoren e njeriut në Ditën e Gjykimit, sepse ato janë shkaku i lumturisë së përjetshme.
2. Siguri dhe qetësi shpirtërore për besimtarin, sepse ai e di se mundimi i tij në këtë botë nuk është i kotë, por do të shpërblehet me një jetë të kënaqur në botën tjetër.
3. Mësim se lumturia e vërtetë nuk është në kënaqësitë e përkohshme të kësaj bote, por në atë jetë që Allahu i ka përgatitur për robërit e Tij të devotshëm.
4. Kujtim se çdo vepër e mirë, sado e vogël, ka peshë tek Allahu dhe mund të jetë shkak për të fituar Xhennetin.