سورت قارعه — آیت 8

د معاني کلمو:

• خَفَّتْ: سپکه شوه، کمه شوه.
• مَوَازِينُهُ: د هغه (د بندې) تلې (د نیکۍ او بدۍ میزان).

تفسیر:

او که څوک هغه څوک وي چې د هغه (د نیکیو) تلې سپکې شي، یعنې د هغه بدۍ د نیکیو په پرتله زیاتې وي او د هغه د اعمالو په میزان کې د بدیو پله درنه شي، نو د هغه ځای او استوګنځی به دوزخ وي. دا هغه حالت دی چې د انسان نیکې کړنې د هغه د بدو کړنو په مقابل کې دومره کمزورې او سپکې وي چې د حساب په ترازو کې د هغه د بدیو وزن غالب شي.

فایدې:

1. دا آیت مونږ ته دا حقیقت ښیې چې د قیامت په ورځ به د انسانانو د اعمالو وزن کول کیږي، او دا وزن به د عدل او انصاف پر بنسټ وي.
2. مونږ باید په خپل ژوند کې د نیکیو د زیاتولو هڅه وکړو، ځکه چې یوازې نیکۍ کولای شي چې د انسان میزان دروند کړي.
3. دا آیت مونږ ته د آخرت د حساب یادونه کوي، چې باید د دنیا په ژوند کې د خپلو اعمالو په اړه فکر وکړو او د هغو اعمالو څخه ځان وساتو چې زمونږ میزان سپکوي.
4. په دې آیت کې د الله تعالی عدل او رحمت ښکاري، چې هغه به د خپلو بندګانو سره په بشپړ عدل سره چلند وکړي او هیڅوک به ظلم نه کیږي.