Сураи Худ Оят 19 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : онон, ки мардумро аз роҳи Худо бозмедоранд ва роҳи Худоро…

Худ · 19/123

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Худ

الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُم بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ ۝١٩

🔤 Transliteration

Allazeena yasuddoona `an sabeelil laahi wa yabghoonahaa `iwajanw wa hum bil Aakhiratihum kaafiroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

онон, ки мардумро аз роҳи Худо бозмедоранд ва роҳи Худоро каҷиашро мехоҳанд ва ба охират имон надоранд,

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

— «يَصُدُّونَ»: бозмедоранд, монеъ мешаванд.

— «سَبِيلِ اللَّهِ»: роҳи Худо, яъне дини ислом ва ибодати Ӯ.

— «يَبْغُونَهَا عِوَجًا»: мехоҳанд, ки ин роҳ каҷ бошад, яъне талаб мекунанд, ки аз ростӣ дур шавад.

— «عِوَجًا»: каҷӣ, инҳироф аз рости.

— «بِالْآخِرَةِ»: ба рӯзи қиёмат ва ҳисобу ҷазо.

— «كَافِرُونَ»: инкоркунандагон, бовар надоштанд.

Тафсири оят:

Ин оят дар бораи сифатҳои золимон ва гумроҳон сухан мегӯяд. Онҳо касоне ҳастанд, ки мардумро аз роҳи Худо — аз дини ҳақ ва ибодати Ӯ — бозмедоранд ва намегузоранд, ки одамон ба роҳи рост ҳидоят ёбанд. Онҳо на танҳо худ гумроҳанд, балки мехоҳанд, ки роҳи Худо каҷ ва норост бошад, то касе онро пайравӣ накунад ва ҳақро наёбад. Онҳо мехоҳанд, ки дини Худо бо ҳавасҳои нафсонии онҳо мувофиқ гардад ва аз ростиву адолат дур шавад. Ин гуна одамон ба рӯзи қиёмат ва ҳисобу ҷазои охират бовар надоранд ва онро инкор мекунанд. Инкор кардани охират сабаби асосии гумроҳии онҳост, зеро касе ки ба ҷазои Худо бовар надорад, аз ҳақ бозмедорад ва мардумро низ гумроҳ мекунад.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

— Ин оят моро огоҳ мекунад, ки роҳи Худо ростиву адолат аст ва ҳеҷ каҷие дар он нест.

— Мусулмон бояд на танҳо худ ба роҳи рост бошад, балки дигаронро низ ба некӣ ва ҳидоят даъват кунад ва аз боздоштани мардум аз роҳи Худо дурӣ ҷӯяд.

— Бовар ба рӯзи қиёмат ва ҳисобу ҷазо боиси он мешавад, ки инсон аз зулм ва гумроҳӣ парҳез кунад ва ба роҳи рост устувор бошад.

— Ин оят нишон медиҳад, ки дини ислом роҳи равшан ва рост аст ва ҳар касе ки ба он пайравӣ кунад, ба саодати дунёву охират мерасад.

— Ҳамчунин моро тарғиб мекунад, ки ба Қуръон ва таълимоти он боварӣ дошта бошем ва дигаронро низ ба ин роҳи некӯ даъват намоем.

📜 Оят 17-21 — Сураи Худ

17أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِن قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَىٰ إِمَامًا وَرَحْمَةً ۚ أُولَٰئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ ۚ وَمَن يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ ۚ فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِّنْهُ ۚ إِنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ

Оё он кас, ки аз ҷониби Парвардигори худ далеле равшан дорад ва забонаш ба он гӯёст ва пеш аз ин китоби Мӯсо, ки худ пешвову раҳмате будааст, ба он гувоҳӣ дода, бо он кас, ки далеле надорад, баробар аст? Онҳо ба он китоби равшан имон меоваранд. Ва ҳар гурӯҳи дигаре, ки ба Ӯ кофир шавад, ҷойгоҳаш дар оташ аст. Дар он шак макун, ки ҳақ аст ва аз ҷониби Парвардигорат омадааст. Вале бештари мардум имон намеоваранд!

18وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا ۚ أُولَٰئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَىٰ رَبِّهِمْ وَيَقُولُ الْأَشْهَادُ هَٰؤُلَاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَىٰ رَبِّهِمْ ۚ أَلَا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ

Чӣ кас ситамкортар аз он касест, ки ба Худо дурӯғ мебандад? Инҳоро ба Парвардигорашон арза хоҳанд дошт ва шоҳидон гувоҳӣ хоҳанд дод, ки инҳоанд, ки бар Парвардигорашон дурӯғ мебастаанд. Лаънати Худо бар ситамкорон бод;

19الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُم بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ

онон, ки мардумро аз роҳи Худо бозмедоранд ва роҳи Худоро каҷиашро мехоҳанд ва ба охират имон надоранд,

20أُولَٰئِكَ لَمْ يَكُونُوا مُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ۘ يُضَاعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۚ مَا كَانُوا يَسْتَطِيعُونَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوا يُبْصِرُونَ

Инҳо наметавонанд дар рӯи замин аз Худо бигурезанд ва ғайри Ӯ ҳеҷ ёваре надоранд, азобашон музоъаф (дучандон) мешавад. На тавони шунидан доштаанд ва на тавони дидан.

21أُولَٰئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ

Инҳо ба хештан зиён расониданд ва он чиро, ки ба дурӯғ Худо мехонданд, аз даст додаанд.

← Оят 18 📖 Худ Оят 20 →

ХудФеҳристи Қуръон

123Оят

MeccanRevelation

19Оят

Тарҷума — Худ 19

Сураи Худ Оят 19 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : онон, ки мардумро аз роҳи Худо бозмедоранд ва роҳи Худоро…

Сураи Оят 19/123 — Сураи Худ هود (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Худ Гӯш кун, Сураи Худ Тарҷума, Сураи Худ mp3, Сураи Худ pdf. Оят 17–21. Ба Тоҷикӣ: Русский.