Сураи Худ Оят 20 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Инҳо наметавонанд дар рӯи замин аз Худо бигурезанд ва ғайри…

Худ · 20/123

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Худ

أُولَٰئِكَ لَمْ يَكُونُوا مُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ۘ يُضَاعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۚ مَا كَانُوا يَسْتَطِيعُونَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوا يُبْصِرُونَ ۝٢٠

🔤 Transliteration

Ulaaa`ika lam yakoonoo mu`jizeena fil ardi wa maa kaana lahum min doonil laahi min awliyaaa`; yudaa`afu lahumul `azaab; maa kaanoo yastatee`oonas sam`a wa maa kaanoo yubsiroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Инҳо наметавонанд дар рӯи замин аз Худо бигурезанд ва ғайри Ӯ ҳеҷ ёваре надоранд, азобашон музоъаф (дучандон) мешавад. На тавони шунидан доштаанд ва на тавони дидан.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«مُعْجِزِينَ»: яъне оҷизкунандагони Худо, ки метавонанд аз азоби Ӯ бигурезанд ва Ӯро нотавон созанд.
«أَوْلِيَاءَ»: ёрон, ҳомиён ва ёварон.
«يُضَاعَفُ»: дучанд карда мешавад, афзун гардонида мешавад.
«يَسْتَطِيعُونَ السَّمْعَ»: тавони шунидани ҳақро бо қабул надоштанд.

Тафсири оят:

Ин оят дар бораи он касонест, ки бо куфру дурӯғгуфторӣ сифат шудаанд. Онҳо наметавонанд дар рӯи замин аз азоби Худо бигурезанд ва Худоро оҷиз кунанд, ҳар чанд кӯшиш кунанд. Ҳеҷ ёру ҳомие надоранд, ки онҳоро аз азоби Худо муҳофизат кунад, зеро ҳамаи корҳо ба дасти Худои ягона аст ва Ӯ бар ҳама чиз тавоност. Барои ин ки онҳо худро ва дигаронро аз роҳи рост боздоштанд, азоби онҳо дар рӯзи қиёмат дучанд мешавад. Онҳо дар дунё тавони онро надоштанд, ки сухани ҳақро бо гӯши қабул бишнаванд ва оятҳои Худоро дар офоқ бо дидаи ибрат бинанд, зеро дилҳои онҳо аз ҳақ рӯй гардонда буд ва аз роҳи рост дур шуда буданд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳеҷ кас наметавонад аз ҳукми Худо бигурезад ва ҳама ба назди Ӯ бармегарданд.
Худои таоло одил аст ва барои онҳое, ки мардумро аз роҳи ҳақ бозмедоранд, азоб дучанд мешавад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки гӯши худро ба сухани ҳақ кушоем ва оятҳои Худоро дар офоқ бо чашми ибрат бинанд.
Ислом дини ҳақ аст ва Қуръон китоби ҳидоят аст; ҳар кас ба он рӯй оварад, роҳи наҷотро меёбад.
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки аз куфру дурӯғгуфторӣ ва боздоштани дигарон аз роҳи Худо парҳез кунем.

📜 Оят 18-22 — Сураи Худ

18وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا ۚ أُولَٰئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَىٰ رَبِّهِمْ وَيَقُولُ الْأَشْهَادُ هَٰؤُلَاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَىٰ رَبِّهِمْ ۚ أَلَا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ

Чӣ кас ситамкортар аз он касест, ки ба Худо дурӯғ мебандад? Инҳоро ба Парвардигорашон арза хоҳанд дошт ва шоҳидон гувоҳӣ хоҳанд дод, ки инҳоанд, ки бар Парвардигорашон дурӯғ мебастаанд. Лаънати Худо бар ситамкорон бод;

19الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُم بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ

онон, ки мардумро аз роҳи Худо бозмедоранд ва роҳи Худоро каҷиашро мехоҳанд ва ба охират имон надоранд,

20أُولَٰئِكَ لَمْ يَكُونُوا مُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ۘ يُضَاعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۚ مَا كَانُوا يَسْتَطِيعُونَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوا يُبْصِرُونَ

21أُولَٰئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ

Инҳо ба хештан зиён расониданд ва он чиро, ки ба дурӯғ Худо мехонданд, аз даст додаанд.

22لَا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ

Ба ночор дар охират зиёнкортаранд,

← Оят 19 📖 Худ Оят 21 →

ХудФеҳристи Қуръон

123Оят

MeccanRevelation

20Оят

Тарҷума — Худ 20

Сураи Худ Оят 20 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Инҳо наметавонанд дар рӯи замин аз Худо бигурезанд ва ғайри…

Сураи Оят 20/123 — Сураи Худ هود (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Худ Гӯш кун, Сураи Худ Тарҷума, Сураи Худ mp3, Сураи Худ pdf. Оят 18–22. Ба Тоҷикӣ: Русский.