سورت هود — آیت 2

د معناوي بيان:

• أَلَّا تَعْبُدُوا: دا چې تاسو عبادت مه كوئ.
• نَذِيرٌ: وېروونكى، چې له عذاب نه وېروي.
• بَشِيرٌ: زېرى وركوونكى، چې د ثواب زېرى وركوي.

د آيت تفسير:

د دې قرآن كريم نزول او د هغه د احكامو بيان او تفصيل د دې لپاره دى، چې تاسو يواځې د الله عبادت وكړئ او له هغه پرته بل څوك له عبادت سره شريك نه كړئ. اى خلقو! زه (محمدﷺ) ستاسو لپاره د الله له جانبه رالېږل شوى يم، چې يو طرف ته زه ستاسو وېروونكى يم، چې تاسو ته د الله د عذاب نه وېروي كه تاسو له هغه سره كفر وكړئ او د هغه نافرماني وكړئ؛ او بل طرف ته زه ستاسو زېرى وركوونكى يم، چې تاسو ته د الله د ثواب او اجر زېرى دركوي كه تاسو پر هغه ايمان راوړئ او د هغه د شريعت مطابق عمل وكړئ. نو د دې آيت مضمون دا دى، چې د الله تعالي يواځينى عبادت وكړئ، ځكه چې دا د قرآن د نزول اصلي مقصد دى.

فايدې:

• د قرآن كريم د نزول اصلي او لومړنى مقصد د توحيد او د الله يواځينى عبادت دى، چې دا د اسلام د دين بنسټ او ريښه ده.
• دا آيت د رحمت او عذاب ترمنځ توازن ښيي؛ ځكه چې رسول اللهﷺ يو وخت دواړه دى، وېروونكى او زېرى وركوونكى، ترڅو خلک له عذاب نه ووېرېږي او د ثواب هيله وكړي.
• په دې آيت كې د الله تعالي لوی رحمت ښكاره دى، چې خپلو بندګانو ته يې رسولان رالېږلي، ترڅو د هغوى د نجات او خوشبختۍ لارې روښانه كړي.
• دا آيت مسلمانانو ته دا هڅونه وركوي، چې د الله له عذاب نه ووېرېږي او د هغه د ثواب په هيله د نېكيو اعمال وكړي، ځكه چې دا د سعادت او برياليتوب لار ده.