Sura Hud — Werset 52

Znaczenie słów:

• اسْتَغْفِرُوا – proście o przebaczenie, szukajcie odpuszczenia grzechów.
• ثُمَّ تُوبُوا – następnie żałujcie szczerze i wracajcie do posłuszeństwa.
• مِّدْرَارًا – obfity, ciągły deszcz (spadający jeden po drugim).
• قُوَّةً – siła, potęga, moc (w liczbie, majątku i ciele).
• لَا تَتَوَلَّوْا – nie odwracajcie się, nie odchodźcie.
• مُجْرِمِينَ – przestępcami, trwającymi w grzechu i niewierności.

Tłumaczenie i wyjaśnienie (tafsir):

O ludu mój! Prorok Hud (niech będzie z nim pokój) zwraca się do swojego ludu z najpiękniejszym wezwaniem – wzywa ich do tego, co jest źródłem wszelkiego dobra. Mówi im: „Proście waszego Pana o przebaczenie waszych wcześniejszych grzechów, a następnie żałujcie szczerze i wracajcie do Niego – porzućcie bałwochwalstwo i oddajcie cześć wyłącznie Allahowi, który was stworzył i obdarza dobrami”.

Jeśli to uczynicie – jeśli odwrócicie się od grzechów i zwrócicie ku Bogu – wówczas Bóg ześle na was z nieba deszcz obfity i ciągły, który użyźni waszą ziemię, pomnoży plony i napełni wasze studnie. Ponadto doda wam siły do siły – zwiększy waszą liczebność, wasz majątek, wasze potomstwo i waszą potęgę, tak że staniecie się jeszcze silniejsi i potężniejsi niż wcześniej.

Na koniec prorok przestrzega ich: „Nie odwracajcie się od tego, do czego was wzywam, i nie trwajcie w przestępstwie – w niewierności i bałwochwalstwie – gdyż wtedy zasłużycie na karę Bożą, tak jak zasłużyły na nią poprzednie narody”.

Korzyści i nauki płynące z tej wersety:

1. Związek między pokutą a błogosławieństwem materialnym – ten werset uczy nas, że szczera skrucha i powrót do Boga są kluczem do otwarcia bram dobrobytu. Kiedy człowiek i społeczeństwo odwracają się od grzechów, Bóg zsyła im swoje błogosławieństwa – zarówno w postaci deszczu i urodzaju, jak i w postaci siły i potęgi.
2. Moc przebaczenia – Allah jest Przebaczający i Miłosierny. Niezależnie od tego, jak wielkie są grzechy, On przyjmuje skruchę swoich sług, jeśli tylko są szczerzy. To daje nadzieję każdemu, kto zbłądził.
3. Pokuta wymaga dwóch kroków – najpierw prośba o przebaczenie (istighfar), a następnie szczera skrucha (tawba) polegająca na porzuceniu grzechu i powrocie do posłuszeństwa. Sama prośba bez zmiany postępowania nie wystarczy.
4. Ostrzeżenie przed trwaniem w grzechu – werset przestrzega przed uporem w niewierności i przestępstwie. Człowiek, który odrzuca wezwanie do prawdy i trwa w błędzie, naraża się na gniew Boga i Jego karę.
5. Wiara jako źródło potęgi – prawdziwa siła nie tkwi w liczebności ani majątku samym w sobie, ale w błogosławieństwie Boga. Kiedy ludzie są posłuszni Bogu, On pomnaża ich siłę i potęgę w sposób, którego się nie spodziewają.
6. Troska proroka o swój lud – Prorok Hud (pokój z nim) okazuje głęboką troskę o dobro swojego ludu, zarówno duchowe, jak i materialne. To wzór dla każdego, kto wzywa do dobra – powinien pragnąć dla innych tego, co najlepsze, i wskazywać im drogę do szczęścia w obu światach.