Sura Hud — Werset 53

Znaczenie słów:

• بِبَيِّنَةٍ – z jasnym dowodem, oczywistym argumentem.
• آلِهَتِنَا – naszych bogów (posągów, które czcili).
• عَن قَوْلِكَ – z powodu twojego słowa, na twoje polecenie.
• بِمُؤْمِنِينَ – wierzącymi, uznającymi cię za prawdomównego.

Tafsir (wyjaśnienie):

Kiedy prorok Hud (niech spoczywa na nim pokój) wzywał swój lud do porzucenia bałwochwalstwa i oddania czci wyłącznie Allahowi, oni odpowiedzieli mu z pogardą i uporem, mówiąc: „O Hudzie! Nie przyniosłeś nam żadnego jasnego dowodu ani widocznego znaku, który potwierdzałby prawdziwość twojego wezwania. Nie widzimy u ciebie żadnego cudu ani argumentu, który skłoniłby nas do porzucenia naszej religii. Nie porzucimy też naszych bogów, których czcimy, tylko dlatego, że ty tak mówisz. Twoje słowa – pozbawione dowodu – nie mają nad nami żadnej władzy. I nie jesteśmy tymi, którzy uwierzą w ciebie i zaakceptują to, do czego nas wzywasz.”

W ten sposób odpowiedzieli z arogancją i ślepym przywiązaniem do tradycji przodków, odrzucając prawdę bez zastanowienia się nad nią. Nie zażądali dowodu w sposób szczery, lecz użyli tego jako pretekstu do odrzucenia wezwania, ponieważ ich serca były zamknięte na prawdę, a ich umysły – zniewolone przez nawyki i fałszywe przekonania.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Człowiek powinien przyjmować prawdę z otwartym sercem i umysłem, a nie odrzucać jej z góry, nawet jeśli wymaga to porzucenia przyzwyczajeń i tradycji niezgodnych z wolą Allaha.
2. Prawdziwy dowód nie zawsze musi być cudem materialnym – największym dowodem jest sam Koran i mądrość zawarta w wezwaniu do jedności Boga.
3. Upór i ślepe naśladowanie przodków są przeszkodą w przyjęciu wiary i prowadzą do zguby, jak to spotkało lud Huda.
4. Misja proroków nie polega na zadowalaniu ludzi, lecz na przekazywaniu prawdy – nawet jeśli spotyka się to z odrzuceniem i drwinami.
5. Wiara jest darem od Allaha – nikt nie uwierzy, dopóki Allah nie otworzy jego serca, dlatego wierzący powinien prosić Allaha o stałość w wierze i o to, by nie dał się zwieść pozorom siły czy liczebności niewierzących.