Сураи Худ Оят 6 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳар ҷунбандае дар рӯи замин мавҷуд аст, рӯзии ӯ бар…

Худ · 6/123

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Худ

۞ وَمَا مِن دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۚ كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ ۝٦

🔤 Transliteration

Wa maa min daaabbatin fil ardi illaa `alal laahi rizquhaa wa ya`lamu mustaqarrahaa wa mustawda`ahaa; kullun fee Kitaabim Mubeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ҳар ҷунбандае дар рӯи замин мавҷуд аст, рӯзии ӯ бар ӯҳдаи Худост ва ҷои зисту маргашро медонад зеро ҳама дар китоби мубин омадааст.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

Добба: Ҳар ҷонваре, ки дар рӯи замин ҳаракат мекунад ва медавад.
Мустақар: Ҷойи қароргирӣ ва иқомати доимии ҷонвар дар замин.
Мустаўдаъ: Ҷойе, ки ҷонвар пеш аз вуҷудаш дар он нигоҳ дошта мешуд, монанди сулб (пушти падар) ва раҳим (шиками модар), ё ҷойи марг ва дафни он.
Китоби мубин: Китоби равшан ва ошкор, ки ҳама чиз дар он сабт шудааст — яъне Лавҳи Маҳфуз.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло дар ин оят хабар медиҳад, ки ҳеҷ ҷонваре дар рӯи замин нест, магар он ки рӯзии ӯ бар зиммаи Аллоҳ аст. Ин ризқу рӯзӣ аз рӯи фазлу карам ва лутфи Худованд аст, на аз рӯи маҷбурӣ ва воҷиб будан бар Ӯ. Ҳамаи махлуқот — аз бузургтарин ҳайвон то хурдтарин ҳашарот — рӯзии худро аз Аллоҳ мегиранд ва Ӯст, ки онҳоро таъмин мекунад.

Аллоҳи Таъоло ҳамчунин медонад, ки ҳар ҷонвар дар куҷо қарор мегирад ва зиндагӣ мекунад, ва ҳам медонад, ки дар куҷо мемирад ва ба хок супурда мешавад. Ӯ аз ҳолати ҷонвар пеш аз вуҷудаш низ огоҳ аст — ки дар сулби падарон ва раҳми модарон дар куҷо будааст. Ҳамаи ин чизҳо — ҷонварон, рӯзии онҳо, ҷойи қароргирӣ ва ҷойи маргашон — дар китоби равшане сабт шудааст, ки он Лавҳи Маҳфуз аст. Ҳеҷ чиз аз дониши Аллоҳ пинҳон нест ва ҳама чиз пеш аз офариниш навишта шудааст.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ин оят ба мо меомӯзад, ки Аллоҳи Таъоло розиқи ҳамаи махлуқот аст ва ҳеҷ ҷонваре нест, ки рӯзии худро аз Ӯ нагирад. Ин боиси оромиши дил ва эътимод ба Худованд мегардад.
Дониши Аллоҳ беканор аст: Ӯ ҳама чизро медонад — гузашта, ҳозира ва ояндаро. Ин моро ба тақво ва худшиносӣ даъват мекунад.
Ҳама чиз дар Лавҳи Маҳфуз сабт шудааст, ки ин нишонаи адлу ҳикмати Аллоҳ аст. Ин боиси он мешавад, ки инсон ба қазову қадари Худо розӣ бошад.
Ин оят моро ба шукргузорӣ ва сипос аз Аллоҳ барои неъмати ризқу рӯзӣ ташвиқ мекунад.
Ва дар ниҳоят, ин оят муҳаббати инсонро ба Ислом ва Қуръони Карим зиёд мекунад, зеро Қуръон китобест, ки ҳақиқатро равшан баён мекунад ва дилҳоро ором месозад.

📜 Оят 4-8 — Сураи Худ

4إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Бозгаштатон ба Худост ва Ӯ ба ҳар коре тавоност!

5أَلَا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ ۚ أَلَا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ۚ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

Огоҳ бош, ки инҳо сурат бармегардонанд, то рози дили худ пинҳон доранд, ҳол он ки ба он ҳангом, ки ҷомаҳои худ дар сар мекашанд. Худо ошкору ниҳонашонро медонад, зеро Ӯ ба рози дилҳо огоҳ аст.

6۞ وَمَا مِن دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۚ كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ

7وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَئِن قُلْتَ إِنَّكُم مَّبْعُوثُونَ مِن بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ

Ӯст, ки осмонҳову заминро дар шаш рӯз офарид ва арши Ӯ бар рӯи об буд. То биёзмояд кадом як аз шумо ба амал некӯтар аст. Ва агар бигӯӣ, ки баъд аз марг зинда мешавед, кофирон гӯянд, ки ин ҷуз ҷодуии ошкор нест!

8وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَىٰ أُمَّةٍ مَّعْدُودَةٍ لَّيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ ۗ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

Ва агар чанд гоҳе азобашонро ба дер бияфканем, мепурсанд: «Чӣ чиз монеъи он шудааст?» Огоҳ бошед, чун азобашон фаро расад, онро бознагардонанд ва он чӣ масхарааш мекарданд, ононро дар бар хоҳад гирифт.

← Оят 5 📖 Худ Оят 7 →

ХудФеҳристи Қуръон

123Оят

MeccanRevelation

6Оят

Тарҷума — Худ 6

Сураи Худ Оят 6 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳар ҷунбандае дар рӯи замин мавҷуд аст, рӯзии ӯ бар…

Сураи Оят 6/123 — Сураи Худ هود (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Худ Гӯш кун, Сураи Худ Тарҷума, Сураи Худ mp3, Сураи Худ pdf. Оят 4–8. Ба Тоҷикӣ: Русский.