سورت ناس — آیت 1

1. د کلمو معناګانې:

• قُلْ: ووایه، وفرمایه.
• أَعُوذُ: پناه غواړم، په یو څه منګولې ونیسم، خپل ځان وساتم.
• بِرَبِّ النَّاسِ: د خلکو د رب (پالونکي، ساتونکي او چارواکي) په ذات.

1. د آیت تفسیر:

ای محترمه رسوله! ته ووایه: زه د خلکو د رب (پالونکي) په ذات پناه نیسم. هغه ذات چې یوازې د خلکو د ټولو چارو مالک او واکمن دی، چې دوی یې پیدا کړي، پالنه یې کوي، روزي ورکوي او د دوی په ټولو حالاتو کې مدبر دی. زه د هغه په ذات پناه غواړم، ځکه چې هغه یوازې د دې وړتیا لري چې د خلکو له ټولو زیانونو او آفتونو یې وساتي، په ځانګړې توګه د هغه پټ او ښکاره وسوسو څخه چې د انسانانو په سینو کې رامنځته کیږي. هغه رب چې د خلکو معبود او د دوی د عبادت وړ ذات دی، او د هغه پرته بل هیڅوک د پناه ورکولو او ساتنې وړتیا نه لري.

1. د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• دا آیت موږ ته ښیي چې د پناه غوښتلو او ساتنې یوازینۍ وړ ځای د خدای (جل جلاله) ذات دی، نه بل څوک.
• دا چې خدای تعالی د خلکو رب دی، پدې مانا چې هغه د دوی ساتونکی، پالونکی او روزي ورکوونکی دی، نو موږ باید په هغه باندې بشپړ باور او توکل ولرو.
• دا آیت موږ ته د وسوسو او شیطاني وسوسو څخه د ساتنې لپاره عملي لارښوونه راکوي، چې د خدای په نوم پناه وغواړو.
• دا چې خدای تعالی د خلکو رب او معبود دی، نو موږ باید یوازې د هغه عبادت وکړو او له هغه پرته له بل چا څخه مرسته او پناه وغواړو.
• دا آیت د مسلمانانو لپاره د امنیت او سکون سرچینه ده، ځکه چې دوی پوهیږي چې یو پیاوړی او مهربان رب لري چې د دوی ساتنه کوي.