Surat An-Nas — Ayat 1

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• قُلْ (Qul): Kandhaa, ngucapa.
• أَعُوذُ (A'ūdzu): Aku ngungsi, aku nyuwun pangayoman, aku njaga awakku.
• بِرَبِّ (Bi-Rabbi): Kalawan Gusti, kang nguwasani lan ngopeni.
• النَّاسِ (An-Nās): Manungsa, wong akeh.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki minangka dhawuhé Allah marang Nabi Muhammad ﷺ, lan uga marang saben wong mukmin, supaya ngucap: "Aku ngungsi lan nyuwun pangayoman marang Gusti kang nguwasani manungsa kabeh." Yaiku Allah kang Maha Kuwasa, kang dadi panguwasa lan pangopené manungsa, siji-sijia ora ana kang bisa nglindhungi kajaba Panjenengané. Mula saka iku, nalika ana bebaya utawa panggoda saka syetan lan sakèhing ala, kita kudu nyuwun perlindungan marang Allah, amarga mung Panjenengané kang bisa nyingkirake sakèhing piala lan menehi katentreman. Allah iku Rabbun-Nās, Gustine manungsa, kang ngatur urusané, kang dadi sesembahan lan pujaane, ora ana liya kajaba Panjenengané.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake supaya kita tansah ngendelake marang Allah ing saben kahanan, amarga mung Allah kang bisa nglindhungi kita saka sakèhing ala.
• Ngelingake yen Allah iku cedhak lan ngrungokake panyuwune para kawulane, mula kita ora perlu wedi utawa kuwatir.
• Nuduhake yen Islam iku agama kang gampang lan kebak katresnan, amarga mung kanthi ngucap lan nyuwun marang Allah, kita wis diparingi pangayoman.
• Nuwanake marang Allah iku tandha yen kita iku kawula kang andhap asor lan ngakoni kelemahane, lan iki bakal nggawa berkah lan katentreman ing ati.
• Ayat iki uga ngajari supaya kita ora ngendelake marang makhluk, nanging mung marang Allah kang Maha Kuwasa.